Actueel

Het nieuwe jaar is weer begonnen. Het College van Kerkrentmeesters wenst u allen een gezegend en voorspoedig 2012 toe.

Enkele maanden geleden hebben wij in Contact een oproep geplaatst of beter gezegd een noodkreet geslaakt omdat wij vreesden op een financieel debâcle af te stevenen.

In onze begroting van 2011, waarin wij als vrijwillige bijdrage een bedrag van 95.000 € hadden opgenomen was eind november nog maar 88.000 €. Het te kort voor 2011 was begroot op 16.000 €. Als er niets gebeurde zou het tekort oplopen naar 23.000 €.

Gelukkig heeft een groot aantal mensen de handschoen opgenomen, vervolgens in hun portemonnee gekeken en besloten om toch behulpzaam te zijn. In de laatste maand is er alsnog een bedrag van ca. € 7000 overgemaakt. Een pak van ons hart!

U zult begrijpen dat het College van Kerkrentmeesters en met hen de gehele kerkenraad bijzonder verheugd is met deze bijdragen.

Wij willen u hiervoor dan ook hartelijk danken en hopen dat wij ook in 2012 op uw steun mogen rekenen

Namens het College van Kerkrentmeesters
Henk de Boer secr.

De nieuwsbrief, over het project Umang van de ZWO en Diaconie, van december te lezen is op http://www.stichtingbalanand.nl/

Nadat we ons vorig jaar over de gedachten van de filosoof Immanuel Kant over Religie (De religie binnen de grenzen van de rede) uit 1793 hadden gebogen, zou ik voor iedereen, die theologisch bij wil blijven, opnieuw een gesprekskring willen aanbieden.

Aanleiding is het synoderapport: Spreken over God. Volgens de G.S.verplichte literatuur voor alle leden van de Protestantse Kerk.

Maar voor we ons daarover buigen, stel ik voor om ons eerst in de theologie te verdiepen. Dit keer aan de hand van Karl Barth. Want na de succesvolle editie van Barths Brief aan de Romeinen is in mei van dit jaar opnieuw een Nederlandse vertaling gereed gekomen: nu van het in 1938 verschenen Gottes Offenbarung als Aufhebung der Religion. Deze klassieke en tegelijk baanbrekende tekst van Barth is voor het eerst in het Nederlands vertaald en bij uitgeverij Boom uitgegeven onder de titel: Religie is ongeloof.

In dit boek brengt Karl Barth een beslissend onderscheid aan tussen ‘geloof’ en ‘religie’. Alle menselijke vormen van religie, in de eerste plaats de christelijke, komen als ‘ongeloof’ aan het licht. Deze paragraaf wordt daarom wel gezien als een van de belangrijkste theologische teksten uit de twintigste eeuw. Barths tekst is beschimpt, bejubeld en misverstaan, maar nu dus voor het eerst in het Nederlands vertaald.

Vervolgens zullen we ons over het laatste boek van theoloog Harry Kuitert buigen; want het spannende van dit boek van voor een deel ook over Karl Barth gaat. In het boek “Alles behalve kennis” gaat Kuitert in op Barth’s visie op de kennis van God. Hoe komt een mens daaraan? Maar vervolgens wil hij laten zien dat ook de theologie van Barth op een denkconstructie is gebaseerd, een sublieme constructie, maar niettemin een constructie.

Zijn conclusie is: afkicken van geloof als kennis. De kerk kan, volgens Kuitert, de gelovige daarbij te hulp schieten door zich als ontwenningskliniek op te stellen. Maar als theologie geen kennis oplevert, wat dan nog wel? Kuitert ziet voor theologie een rol weggelegd als hermeneutiek van godsdienstig geloof. “Als iemand over God spreekt, heeft hij het eigenlijk over zichzelf.”

Valt er dan nog te ‘spreken over God’? zoals de titel van het boek van de PKN luidt?

Aan het eind van de vijf bijeenkomsten zullen we misschien met verscherpte blik naar het synoderapport kunnen kijken. Eerste bijeenkomst: maandag 9 januari in de consistorie van de kerk. Aanvang 20.00 uur.

Volgende vier bijeenkomsten om de twee weken op maandagavond: 16 & 30 jan, 13 & 27 febr. 2012

Om de kring te kunnen volgen, is het verstandig om dit boek van Karl Barth ofwel in het origineel ofwel in de Nederlandse vertaling aan te schaffen. En evt. het boek van Kuitert.

In de vredesweek van 2011 zal Professor Riet Bons-Storm een lezing verzorgen. Professor Bons-Storm is emerita hoogleraar Patoraat en Vrouwenstudies aan de universteit van Groningen. Zij heeft onder anderen de boeken “Bidt Jeruzalem vrede toe”en “Vertel onze verhalen verder” geschreven. Deze boeken geven achtergronden en persoonlijke verhalen over de actuele situatie van beide partijen in Israël en de Palestijnse gebieden. Professor Bons-Storm zal een beeld schetsen van haar ervaringen in deze gebieden aan de hand van persoonlijke verhalen en hoe mensen daar op dit moment moeten leven, aangevuld met beeldmateriaal.

Het belooft een zeer boeiende avond te worden. Naderhand zal er dan ook plaats zijn voor vragen en discussie, ondersteund door dominee Gerard Rinsma en Jan Bos, welke ook recentelijk deze gebieden bezocht hebben.

Gaarne aanmelden bij:
Franciscus van der Meer
Tel: 0475-777788
Email: f.vdmeer@gmail.com

Joke was al geruime tijd ziek. Al vanaf het moment dat ik haar ontmoette, op het ijs bij Nederweert. Het bleek dat we tegelijkertijd ooit in Amsterdam hadden gewoond en om verschillende redenen in Limburg terecht waren gekomen. Kort daarna bezocht ik haar thuis in Sint Odiliënberg, want Joke was ziek, ernstig ziek, maar hoe het verder zou gaan, kon niemand zeggen.

Een lange tijd van wachten en waken brak aan, totdat Joke vlak na Pinkster overleed. In de druk bezette afscheidsdienst spraken haar broer en kinderen en had haar man een diapresentatie gemaakt, die velen diep ontroerde.

Dat wensen we ieder, die Joke mist, toe: in de eerste plaats haar man en kinderen en haar verdere familie.

De jaarlijkse boekenmarkt in de Ursulakapel - Voogdijstraat 24 te Roermond - vindt weer plaats op vrijdag 24 juni van 10.00 tot 16.00 uur en zaterdag 25 juni van 10.00 tot 16.00 uur.

Er is weer een enorm aanbod van ingebrachte boeken, lp's, video’s en cd's. Ook de boeken van internetboekwinkeltje 'Hertensia' zijn aanwezig.

Beide dagen kunt u naar hartenlust snuffelen tussen jeugdboeken, romans, thrillers, literatuur en dichtbundels; of tussen kookboeken, tuinboeken, geschiedenisboeken, religieuze boeken, dierenboeken, kunstboeken, reisboeken etc. etc., alles gesorteerd in zo'n 40 rubrieken.

Leni Heeroma werd geboren op 24 maart 1940 in Venlo en leerde na de oorlog haar man Len Bax kennen, met wie ze 46 jaar getrouwd was. Hun huwelijk werd gezegend met één kind, Denise. Samen met haar man woonde ze in Venlo, in Frankrijk, in Heerenveen, St. Nicolaasga en de laatste drie jaar in Roermond.

In het voorjaar openbaarde zich een agressieve ziekte, die haar overviel en in korte tijd van haar krachten beroofde. Haar overlijden kwam niet onverwacht, maar wel heel snel. Te vroeg voor haar gevoel moest zij daarom afscheid nemen van haar man, haar dochter en kleinkinderen.

In de afscheidsdienst werd het verhaal gelezen van de vrouw, die Jezus zalft. En werd psalm 23 aangehaald. Gij richt voor mij een dis aan voor de ogen van wie mij benauwen; Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. Want terwijl andere zijn dood beramen, belijdt deze naamloze vrouw dat hij de Messias is. Terwijl anderen uit zijn om hem over te leveren, biedt zij het kostbaarste aan, wat zij te bieden heeft. Tekenend voor het leven en de toewijding van Leni Bax.

We wensen haar man Len en haar familie kracht, warmte en liefde toe om dit grote verlies van een trouwe en lieve echtgenote, moeder en oma te boven te komen en de herinnering aan haar een vaste plek te geven in hun leven en in hun harten.

En tenslotte: heel veel sterkte en concentratie toegewenst aan alle eindexamen kandidaten, die op dit moment aan hun eindexamens zitten t werken. Ik weet dat het voor sommige heel spannende dagen zijn en het wachten op uitslag zenuwslopend. Wij hopen dat voor ieder van jullie dat op donderdag 16 juni de vlag met tas naar buiten gehangen kan worden.

Onder leiding van onze predikant ds. Gerard Rinsma en kapelaan Marcus Vankan zal er op pinksterzondag 12 juni een wandeling door Maastricht worden georganiseerd. Tijdens deze wandeling zullen de oudste en de meest interessante kerken van Maastricht bezocht worden. Kapelaan Vankan heeft een zeer grote kennis van de religieuze kunstschatten van Maastricht die hij graag met ons wil delen. De vorige keer was kapelaan Vankan plotseling ziek geworden en we willen het graag nog eens doen, maar dan met zijn inbreng.

De beide rondleiders hebben enkele jaren geleden gezamenlijk de cursus "Geloof en Kunst" verzorgd in Roermond en staan dus borg voor een uitermate deskundige begeleiding.

We gaan met eigen vervoer naar Maastricht. Voor degenen zonder eigen vervoer regelen we plaatsen in de auto's.

Omdat we in de evaluatievergadering van de musical hebben afgesproken voor de zomervakantie bij elkaar te komen, nodig ik iedereen die dit najaar aan musical mee wil werken uit voor een eerste overleg. De vier jaar daarvoor is er aan de speciaal op kerst geschreven minimusical door jongeren en volwassenen met veel enthousiasme en plezier gewerkt en bleek de uitvoering een groot succes en bij veel mensen in de smaak te vallen.

Of dat dit jaar – een lustrum - ook weer gaat lukken, is de vraag, maar wel zou ik het willen proberen en opnieuw willen aanbieden en daarom nodig ik alle mensen uit die zin hebben om mee te doen om zich bij mij op te geven. tel. 0475 325526

Ik heb als datum woensdag 15 juni geprikt en wie mee wil doen, is dan van harte welkom in de pastorie op de Schout Offermanstraat 34. Vanaf acht uur.

Hoewel de startdienst in mijn studieverlof valt, heeft de kleine kerkenraad mij gevaargd om toch een begin te maken met de voorbereiding van deze dienst. Daarom heb ik voor het plannen en voorbereiden voor de startdienst van volgend seizoen deze datum geprikt. Ik nodig iedereen, die zin heeft om deze startdienst voor te bereiden uit om zich bij mij op te geven. Tel. 0475 325526 gerard.rinsma@hetnet.nl.

Het landelijk thema, dat ons wordt aangereikt, is “liefde” zie voor meer informatie www.startzondag2011.nl

Omdat we door onze nieuwingekomenbezoekster mevr. Ineke Splinters werden gewezen op een groot aantal enthousiaste en betrokken nieuwingekomen leden leek het de kerkenraad een goed idee om voor hen een kennismaking met onze kerk en gemeente te organiseren. Mocht u ook belangstelling hebben, en/of de uitnodiging gemist hebben, dan bent ook u van harte welkom.

Onze bedoeling is om is een eerste indruk geven van wie wij, protestantse gemeente in Roermond, zijn.

We hopen en verwachten een bijzondere avond tegemoet te zien en hopen van uw kant op voldoende belangstelling. Hebt u belangstelling om te komen naar deze avond, dan kunt u dit laten weten aan onze scriba. Telefonisch of via email

De avond vindt plaats in het Ontmoetingscentrum naast de kerk en begint om 20.00 uur.

Via de post kreeg ik een klein kaartje; het vertelde van de geboorte van een baby’tje op Heuvel 93 te Roermond. Jasper, zo heet hij, is op 9 april 2011 geboren en het is het kindje van Judith en Franciscus van der Meer. Zijn ouders schreven: een tijdje houden we je kleine handen vast je hart echter een levenlang.

Het is geen gemakkelijke opgave om er als jonge moeder alleen voor te staan, zeker niet in een land als Moldavië. Je komt voor schijnbaar onoverkomelijke problemen te staan. Voor veel jonge vrouwen in Moldavië is dit een reden om te kiezen voor abortus of, als het kindje geboren is, kindverlating. Onze partnerorganisatie in Moldavië, Moldovan Christian Aid (MCA), ziet het als haar missie om hier iets aan te doen en ondersteunt daarom het project ‘Begin van nieuw leven’.

Begin van nieuw leven
Het project ‘Begin van nieuw leven’ biedt hulp aan twintig jonge alleenstaande of zwangere tienermoeders uit kwetsbare gezinnen in de stad Chisinau. De vrouwen ontvangen in het eerste jaar na de geboorte van hun baby materiële steun in de vorm van medicijnen, babyvoeding, babykleding en luiers. Daarnaast worden de moeders geholpen in hun aanvraag voor kinderbijslag, beroepsoriëntatie en psychologische begeleiding.

Armoede in Moldavië
Moldavië is in de afgelopen jaren zwaar getroffen door de economische en politieke crisis. Veel lokale autoriteiten hebben moeten snijden in hun budgetten. Ook het budget voor sociale ondersteuning is sterk verminderd. Behalve voor het bestaande uitkeringensysteem, dat al erg minimaal is, is er geen geld meer voor sociale ondersteuning van zwakkeren in de samenleving door de overheid. Een gemiddeld pensioen bedraagt ongeveer 28 euro per maand. Dat is slechts 38% van de minimale behoefte van een oudere. De mensen die het hardst worden getroffen door het teruglopende budget zijn werklozen, ouderen, eenoudergezinnen en kinderen.

Verlaten kinderen
Er zijn veel kinderen die door hun ouders zijn verlaten of worden verwaarloosd. Van 1 op de 100 kinderen in Moldavië zijn beide ouders vertrokken, op zoek naar beter werk in het buitenland. 3 op de 100 kinderen leven in extreme armoede en 1 op de 100 kinderen leeft in een opvangtehuis. Veel baby’s worden verlaten door hun alleenstaande moeder die slachtoffer is van huiselijk geweld, of omdat de tienermoeder zelf wees is. Bovendien hebben moeders nauwelijks geld om een kind te verzorgen: moeders krijgen ongeveer 8 tot 13 euro per maand aan kinderbijslag. Dat is veel te weinig om voor een kind te kunnen zorgen.

Alleenstaande moeders
Het fenomeen van kinderverlating komt veel voor in Moldavië. Vaak betreft het kinderen van jonge moeders die ongehuwd zwanger zijn geraakt. Er zijn maar weinig meisjes die thuis durven te komen met een kind dat buiten het huwelijk is verwekt, omdat ze maar zelden kunnen rekenen op de steun van hun familie.

Abortus
Een ander probleem wordt gevormd door de praktijk van abortussen, die veel invloed hebben op de gezondheid van moeders. Abortus komt veel voor. In 2006 werden er tegenover 100 geboortes maar liefst 42,3 abortussen uitgevoerd. De complicaties die een abortus met zich meebrengt worden beschouwd als de belangrijkste oorzaak van langdurige ziektes en moedersterfte. Vaak zijn alleenstaande moeders uit kwetsbare gezinnen het slachtoffer, omdat deze moeders slecht zijn geïnformeerd voordat ze abortus laten plegen. Ook hebben ze te weinig geld voor het herstel na een abortus.

Ondersteuning
De twintigjarige Marina kwam in contact met het project ‘Begin van nieuw leven’. Marina bracht haar jeugd door in een weeshuis. Later kwam ze bij een adoptiegezin terecht, waar ze erg slecht behandeld werd. Eindelijk dacht ze een mooie toekomst tegemoet te gaan toen ze haar grote liefde ontmoette en zwanger werd. Helaas bleek hij haar ideaal van een gezinnetje niet te delen en liet Marina zwanger achter. Zonder huis, geld en uitzicht zag ze geen andere oplossing meer dan abortus. Gelukkig ontmoette Marina medewerkers van het project ‘Begin van nieuw leven’ die haar lieten inzien dat abortus niet de oplossing van haar problemen zou zijn. Inmiddels is Marina de trotse moeder van een gezonde dochter en kan ze via het project op de nodige steun rekenen.

Open je ogen voor… mensen die volhouden
Kerk in Actie steunt Moldo van Christian Aid met € 25.000,- (hiervan gaat € 8.300,- naar het project ‘Begin van nieuw leven’). Want ieder kind en iedere moeder heeft het recht op een menswaardig bestaan. Geef in de collecte.

Duizenden kaarten en postzegels gingen in 2010 door vele vrijwilligershanden. Dozen werden uitgezocht, kaarten en postzegels geselecteerd om hopelijk om te zetten in een klinkende munt. En dat is ook in 2010 weer gelukt!
De postzegel- en kaartenactie van Kerk in Actie heeft in 2010 in totaal € 34.320,- opgebracht. Via een vooraf vastgestelde regeling wordt de opbrengst verdeeld. Tachtig procent van de opbrengst is voor het zendingswerk van Kerk in Actie, twintig procent gaat naar de Gereformeerde Zendingsbond. Dit betekent dat het zendingswerk van Kerk in Actie € 27.456,- ontving. De postzegels leverden daarvan € 9.760,- op en de kaarten maar liefst € 17.696,-. Geweldig!
Kerk in Actie bedankt iedereen die hieraan een bijdrage heeft geleverd. Voorgaande jaren bedroeg de totale opbrengst vanuit de inzamelacties voor het zendingswerk van Kerk in Actie € 30.240,- (in 2009),
€ 40.762,55 (in 2008), € 40.418,20 (in 2007), € 31.537,49 (in 2006) en € 25.188,- (in 2005).

Hier boven wordt aangegeven dat het inleveren van postzegels en kaarten nog een goede bijdrage is voor kerk in actie.

Voor het vervoer van de bijeengebrachte post zegels en kaarten in onze kerk zoeken wij iemand die mogelijk regelmatig in de buurt bij het kantoor van kerk in actie komt het adres van kerk in actie Joseph Haydlaan2a 3533AE Utrecht het is gemakkelijk te bereiken vanaf de snelweg.

Mocht in de gelegenheid zijn de postzegels en kaarten mee te nemen en bij dit adres af te willen geven zijn wij u dankbaar.(ZWO Hijmen Tel: 0475-531422)

Cornelis Hendrik van der Pols

Cornelis van der Pols werd geboren in 1921 in Rotterdam, waar hij zijn vrouw al op jonge leeftijd leerde kennen. Zij waren samen 65 jaar getrouwd en kenden elkaar al ruim tien jaar eerder. Ze kregen samen twee kinderen. Getekend door de oorlog en het bombardement op Rotterdam besloot Cornelis van der Pols om zijn leven in dienst van het vaderland te stellen. Als vrijwillig militair vertrok hij daarom vlak na de oorlog naar Nederlands Indië en bleef ook na de onafhankelijkheid in dienst van het leger. Na zijn pensioenreing leefde hij teruggetrokken in St. Odilienberg.

In de afscheidsdienst in de aula van Monuta-Schuren werd psalm 139 gelezen en Blijf mij nabij gezongen.

We wensen zijn vrouw en zijn kinderen Petra en Donald en Anja en Tjitte en hun kleinkinderen Elsbeth, Koen, Bart Kim, Maike en Liselotte de kracht, warmte en liefde toe om dit grote verlies van een trouwe en lieve echtgenoot, vader en opa te boven te komen en de herinnering aan hem een vaste plek te geven in hun leven en in hun harten.

Evert van Exel werd geboren in 1927 in het gelderse Buren. En hij was nog geen dertien was hij toen die uitbrak en nog geen achttien toen de bevrijding kwam. Hij had die oorlog in het gelderse Buren van dichtbij meegemaakt en was zoals velen van zijn generatie er door bepaald. Na de oorlog leerde hij zijn vrouw kennen en samen kregen ze twee kinderen. Lange tijd werkte Evert van Exel in de fruitteelt, maar in de laatste jaren als directiechauffeur. Daarnaast was hij jarenlang betrokken bij de inzameling van oud papier voor onze gemeente.

Toen vorig jaar zijn vrouw overleed was dat een zware slag voor hem; het was een jaar van strijd tegen een slopende ziekte, een jaar, waarin hij vele behandelingen moest ondergaan, maar die hij desondanks dapper doorstond.

Maar steeds meerverlangde hij er naar om thuis te mogen komen. Een thuis zonder tranen, zonder verdriet, zonder pijn.

In de afscheidsdienst lazen we daarom psalm 121 over de pelgrim, er naar verlangt de tempel van Jezuzalem te mogen begroeten.

Ook zijn kinderen Tonny en Jos, Ad en Els en zijn kleinkinderen Johan, Sander en Arno wensen we de kracht, warmte en liefde toe om dit grote verlies van een bescheiden en lieve vader en opa te boven te komen en de herinnering aan hem een vaste plek te geven in hun leven en in hun harten.

Nu met bijna de afronding van het groothuisbezoek in zicht hoop ik dat u met mij terug kunt kijken op boeiende avonden, cq. boeiend gesprekken.

Van ons eigen bidden – van wie hebben we het geleerd? doen we het nog precies zoals vroeger of is het toch veranderd - kwamen we vanzelf op het gebed, dat Jezus zijn leerlingen leert, als ze hem vragen: Heer, leer ons bidden.

En het valt op, zo vaak al we dat gebeden hebben, dat het ‘onze vader’ meer bevat dan we aanvankelijk dachten.

Allereerst blijkt dat er twee ‘onze vaders’ zijn: één in het Lucas-evangelie en één in het Mattheüs-evangelie. En die twee ‘onze vaders’ wijken op sommige plekken van elkaar af. Vervolgens blijken ook de vertalingen van het bekendste ‘onze vader’ (uit Mattheüs) van elkaar af te wijken. Zo ontbreekt in de nieuwere vertalingen (o.a. NBV) het slot van het gebed: – want van u is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid tot in eeuwigheid -;

(maar wie goed leest, ziet dat ook in NBG-vertaling deze zinnen tussen haakjes staan.) P “Protestanten”, schreef ooit dr. Jaap Firet, “vonden het maar vreemd, dat rooms-katholieken tot voor kort deze woorden weglieten.

En in dat artikel over het ‘onze vader’ legt hij het verder uit: “Eigenlijk was het omgekeerde het geval: zij lieten niet wat weg, wij voegden iets toe. Dat is niet zo maar gegaan; de reformatorische vertalingen van het Nieuwe Testament gingen uit van een door Erasmus verzorgde Griekse tekstuitgave, en hij maakte gebruik van handschriften waarin deze woorden aan het Onze Vader waren toegevoegd. Ook dat is niet `zo maar' gegaan; waarschijnlijk moeten we het ons zo voorstellen, dat in de oude kerk het Gebed des Heren door de voorganger gezegd werd en dat dan de gemeente die slotwoorden sprak. Op den duur werden die als zo tot het Gebed des Heren behorend beschouwd, dat ze geleidelijk aan in de evangelietekst erbij geschreven werden. In heel strikte zin kunnen we hier dus niet meer spreken van 'het gebed dat Jezus ons geleerd heeft'. Tegelijk moeten we dan zeggen, dat het er wezenlijk bij hoort: door deze `toevoeging' wordt zichtbaar dat ook het Onze Vader een echt bijbels gebed is. De gebeden in het Oude Testament en in de joodse traditie vertonen namelijk een grondstructuur die bepaald is door twee polen: vraag en lof. (uit: Spreken als een leerling, dr. J. Firet, pg. 218)”

Een ander misverstand kwam aan het licht bij de bede: uw wil geschiede. “Dat zijn”, zo schrijft van der Zee, “de meest misverstane woorden uit het Onze Vader. We horen ze vaak zó: laat uw donkere wil maar gebeuren, uw wil kome over ons - wij zullen ons onderwerpen. Gods wil is dan: alles wat er gebeurt. De verschrikkingen in de wereld, de rampen in ons eigen Leven. Duistere uitingen van een onnaspeurlijke wil van een verheven Opperwezen. Mensen hebben deze woorden na-gebeden in de zin van: God, laat het dan maar gebeuren. Wij onderwerpen ons, wij berusten in wat ons overkomt. Waarom het is weten we niet, maar we berusten. Het zal wel ergens goed voor zijn. Dat ik zo lang ziek ben, dat ik verliezen moest van wie ik zoveel hield, dat er zoveel ellende is onder de mensen - uw wil geschiede. Zo moet het blijkbaar zijn.” (Uit de bergrede, van der Zee pg. 74)

Ja, schrijft Firet, Met 'Uw wil geschiede' kun je twee kanten uit. Er is met betrekking tot de wil van God in de theologie een oude onderscheiding, namelijk tussen 'de wil des

besluits’, en ‘de wil des bevels'. Met het eerste wordt bedoeld: dat wat God wil dat er gebeuren zal en wat wij maar over ons moeten laten komen. Of het goed is of kwaad — laat maar komen wat komen moet: 'Uw wil geschiede'. (pg. 207-208)

Dat deze bede vaak zo is uitgelegd en begrepen, heeft niet alleen te maken de fatale vermenging van de stoïcijnse noodlotsgedachte met het christelijk geloof, maar ook aan de menselijke behoefte aan alles een zin en bedoeling toe te kennen.

In haar boek ‘Morele helderheid’, schrijft Susan Neiman, filosofe te Berlijn, dat we het aan de Verlichting te danken hebben, dat we onderscheid kunnen maken heeft tussen datgene was tot dan toe als natuurlijk kwaad bekend stond, en het morele kwaad. “Vóór de Verlichting werden verschijnselen als aardbevingen en ziekte niet als wezenlijk anders beschouwd dan verschijnselen als moord en misdaad. Al dergelijke dingen veroorzaakten verschrikkelijke ellende; al dergelijke dingen waren uiteindelijk in Gods hand. En omdat we de gedachte dat onze ellende zinloos is onverdraaglijker vinden dan de gedachte dat ze gerechtvaardigd is, moesten natuurlijke kwaden wel het gevolg van morele tekortkomingen zijn. Wie leed, had gezondigd. Het was zo'n diep verankerde veronderstelling dat ze maar zelden werd verwoord, maar dat gold eveneens voor het beginsel van de toereikende grond, waaruit ze leek te volgen.[1] Soms werden er argumenten geconstrueerd die bijzonder lastige tegenvoorbeelden moesten wegverklaren. (Waarom werden er bij de aardbeving van Lissabon meer kerken dan bordelen verwoest? Omdat God een grotere afkeer heeft van degenen die Zijn naam met onoprechte gebeden ontheiligen dan van de arme stumpers die alleen vleselijke zonden begaan.” (Neiman, Morele helderheid, pg. 157)

Dat dit denken, dat geen onderscheid maakt tussen moreel en natuurlijk kwaad soms nog springlevend is, blijkt wel uit sommige reacties op de ramp in Japan. Zo noemde de gouverneur van Tokyo, Shintaro Ishihara, de tsunami, die het eiland trof, een ‘straf van God’ voor hun hebberigheid. Een jong, christelijk meisje legt op een video op Youtube uit dat de tsunami een verhoring van haar gebeden is. Zij had God gevraagd zich kenbaar te maken aan de ongelovigen. Dat zou Hij met de aardbeving gedaan hebben.

Tja, schrijft Neiman, “de veronderstelling dat ons geluk in evenwicht is met onze deugden is zo diep verankerd dat we haar bijna overal tegenkomen. Ze leeft voort in islamitische beweringen dat de tsunami van december 2004 het instrument was waarmee Allah de Zuid-Aziatische stranden schoonveegde van te schaars geklede toeristen, in de bewering van Jerry Falwell dat 11 September een straf van God was voor de wereldstad die Sex and the City voortbracht, en in uw vermoeden dat het verdriet dat uw pubers u aandoen op de een of andere manier gerelateerd is aan het verdriet dat u uw ouders heeft aangedaan. Zelfs onder degenen van ons die de Verlichtingskritiek dankbaar zijn, is bijgeloof taai. Niettemin hebben de Verlichtingsdenkers veel vormen van bijgeloof ondermijnd, en onze hedendaagse overtuiging dat natuurlijk kwaad nooit een straf is voor moreel kwaad danken we aan de achttiende eeuw.” (Neiman, Morele helderheid, pg. 158)

Maar tegenover de ‘wil des besluits’ die ons leert het natuurlijk kwaad als een straf van God te zien, waaraan we ons als aan een noodlot moeten onderwerpen , staat 'de wil des bevels'; daarmee wordt bedoeld: de wil, de geboden die God ons bekend gemaakt heeft en die wij moeten uitvoeren. (Firet, pg. 208)

Die wil van God staat levensgroot voor ons, in Jezus, in de woorden van profeten en apostelen, in de bergrede onder andere. Zwart op wit. Of zoals de profeten Micha en Jesaja zeggen: Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God. (Micha 6:8) Was je, reinig je, maak een eind aan je misdaden, Vermijd alle kwaad en leer goed te doen. Zoek het recht, houd tirannen in toom, bied wezen bescherming, sta weduwen bij. (Jes 2:16,17)

Die wil des bevels is niet dus niet iets wat over ons komt, maar iets wat gedaan moet worden. Gods wil is niet iets duisters achter de donkere dingen die ons overkomen.

De gelovige, die verlangt naar de situatie dat dat door iedereen overal gedaan wordt, bidt: 'Uw wil geschiede op aarde' — maar om die betekenis te doen uitkomen is de manier waarop de Engelstaligen het uitdrukken duidelijker: 'Uw wil worde gedaan'. (Firet, pg. 208)

Firet is echter van mening dat er nog een derde opvatting mogelijk is; een opvatting, die het dichtst bij de tweede betekenis ligt, maar waarin ook iets van de eerste doorklinkt. Als het niet zo afgrijselijk gewichtig zou klinken, zou je deze bede het best zo kunnen vertalen: 'Uw concept worde gerealiseerd' — iets simpeler (maar ook iets onnauwkeuriger): 'Uw bedoeling worde verwerkelijkt' — hier, op de aarde die Gij aan de mensenkinderen gegeven hebt (vgl. Ps. 115:16), op dezelfde wijze als daar, waar uw Rijk al volkomen is: in de hemel.

Deze bede bidden is: je geloof belijden — want geloven, dat is willen wat God wil. We spreken niet over lijdzaamheid als we zeggen 'Uw wil geschiede' — we spreken ons verlangen uit en onze gehoorzaamheid, dat wil zeggen: ons bewust, willend gehoor-geven aan het heilswoord van God.

'Uw wil geschiede' — het is de vraag om met heel de aarde betrokken te worden in de verwerkelijking van Gods ontwerp: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want die verwerkelijking gaat door mensenlevens en door menselijke daden heen. (pg. 209) Mensen die vrede stichten, die opkomen voor de armen, die zieken opbeuren, die troosten in verdriet, die naast eenzamen gaan staan, die angst verlichten - dat is Gods wil.

Die wil moet GESCHIEDEN, moet gedaan worden, op deze aarde. Precies zoals de engelen in hemel uitvliegen om goede dingen te doen en te zeggen, zo zullen op aarde mensen moeten uit-gaan om in Godsnaam het donkere lot te bevechten.

Ze zullen niet berusten in armoede, ziekte, verdriet, eenzaamheid. Ze zoeken naar verandering, in vertrouwen en gehoorzaamheid.

De derde bede is de bede van mensen die leerlingen willen zijn. Die bede samen bidden, dat is gemeente zijn, een lerende gemeente.

Elke woensdagmiddag van 17.30-18.00 is er in de veertig dagentijd een samenkomst in de Ursula-kapel, Voogdijstraat 24. In de begeleidende gele folder schrijven ze: Dat half uur is bedoeld om het vasten samen te vieren en elkaar te inspireren en elkaar nabij te zijn. De samenkomsten zijn sober, de 7-armige kandelaar wordt ontstoken, er is een korte zin ter overdenking, maar vooral is er stilte.

En wie wil vasten, kan dat doen door de 24 uur daarvoor, vanaf de dinsdagavond, zich iets te ontzeggen, of zich iets voor te nemen waar je doorgaans geen tijd voor hebt.

Maar! de voorgestelde dag vasten is geen voorwaarde om de samenkomst te bezoeken. En ook niet verplicht elke week.

In de maand januari zijn we gestart met de groothuisbezoeken. U hebt er vast al wel iets over gelezen in het winterwerkboekje. We willen dit seizoen spreken over het gebed, dat Jezus Christus zijn leerlingen heeft aangereikt om te bidden: het ‘Onze Vader’

Op deze avond gaan we lastige vragen zeker niet uit de weg: als we met bidden zijn gestopt; als we bedrogen zijn uitgekomen, als het ons hart niet meer raakt.

Met elkaar willen we in gesprek komen over de betekenis van het ‘onze vader’. Van wie had Jezus dat geleerd en waarom heeft hij juist dit gebed aan zijn leerlingen doorgegeven? Wellicht dat het ons kan helpen om met nieuwe ogen en met een nieuw hart dit oude gebed opnieuw te leren bidden.

Ook is er op deze avonden gelegenheid om van gedachte te wisselen over het rapport: spreken over God, dat in de november vergadering van onze is besproken. Vooral de gespreksvragen zijn een grote hulp om over de gesprekverlegenheid heen te komen

En tenslotte presenteren we u graag de eerste uitkomsten van de bezoekronde aan ouders van jonge kinderen en de uitkomsten van het groothuisbezoek van vorig jaar over de eredienst.

Ook wordt dit jaar opnieuw de mogelijkheid aangeboden om ofwel ’s avonds ofwel ’s morgens een groothuisbezoek bij te wonen.

Mochten de aangeboden data niet schikken, dan kunt u zich via uw contactpersoon opgeven voor een andere groothuisbezoekavond of -morgen.

Als echte ergens door de eeuwen heen over gediscussiëerd is, dan is dat over de aard van de mens. Is de mens van nature goed of is hij van nature slecht?

De meesten van ons kennen het antwoord uit onze traditie, zondag 1 van de Heidelberger catechismus: Maar zijn wij zo verdorven, dat wij helemaal onbekwaam zijn tot iets goeds en uit op elk kwaad? Antwoord: Ja!. En waaruit komt deze verdorven aard van de mens dan voort? Antwoord: Uit de val en de ongehoorzaamheid van onze eerste voorouders, Adam en Eva, in het paradijs; want daar werd onze natuur zo verdorven, dat wij allen in zonden ontvangen en geboren worden.

Haaks op dit antwoord van de Heidelberger catechismus staat de Doornse catechismus, Oude vragen, nieuwe antwoorden. In dit losjes geschreven boek beantwoordt een tiental dominees uit het midden van onze kerk in totaal 52 vragen bij de apostolische geloofsbelijdenis. Hoofdstuk 46 behandelt de vraag: Is de mens goed of slecht? waarop de schrijvers antwoorden: Geen mens is volledig goed of volkomen slecht. De christelijke theologie vertelt ons dat wij geroepen zijn om onze bestemming waar te maken: te leven als beelddragers van God en uit vrije wil het goede te doen. Tegelijk zal elke mens steeds weer ervaren dat hij of zij niet aan deze opdracht weet te voldoen. In het taalveld van het Christendom heet dat zondigen. Dat woord heeft een negatieve gevoelslading gekregen, maar is niet meer dan een uitdrukking voor het besef dat het kwaad een structureel onderdeel van onze natuur is. Dit kwaad heeft zowel een persoonlijk als een bovenpersoonlijk gezicht. Bij het eerste gaat het om de dingen die we als individu verkeerd doen, bij het tweede om de grotere structuren waar we allemaal deel van uitmaken.

Wanneer we vanuit ons geloof eerlijk naar onszelf kijken, kunnen we niet anders dan concluderen dat wij stelselmatig niet beantwoorden aan onze bestemming, maar tegelijk beseffen we dat we mensen zijn met een vrije wil en de verantwoordelijkheid om tegen onze neigingen in te kiezen voor het goede. (pg. 140)

Precies zo formuleerde de grote filosoof Immanuel Kant het twee eeuwen eerder, als hij filosofeert over de oorsprong van het kwaad. (in ‘De religie binnen de grenzen van de rede’ uit 1793). In een hoofdstuk over het ‘Radikal Böse’ verwijst Kant de leer van de erfzonde naar de pedaalemmer, omdat die niet te rijmen is met de vrijheid en verantwoordelijkheid van ieder mens afzonderlijk. “Hoe het nu echter ook met de oorsprong van het morele kwaad in de mens gesteld mag zijn: de meest ongeschikte manier om de verspreiding en voortzetting ervan door alle leden van onze soort en in alle generaties voor te stellen, is toch die waarbij men dat kwaad evoceert als iets wat door overerving van onze oerouders tot ons is gekomen.”

Nee, zegt Kant, geen enkele oorzaak in de wereld kan hem (i.e. de mens GR) immers doen ophouden een in vrijheid handelend wezen te zijn. Hoe slecht iemand ook geweest mag zijn (…) toch was het niet alleen toen zijn plicht een beter mens te zijn, maar hij heeft ook nu nog de plicht zich te beteren. (pg. 47)

Om dan te concluderen: Hij (i.e. de mens GR) moet daartoe dus ook in staat zijn, en wanneer hij dat niet doet, is hij op het ogenblik van de handeling net zo toerekeningsvatbaar en aan tenlastelegging onderworpen als had hij, begiftigd met de aanleg tot het goede (die onlosmakelijk met de vrijheid is verbonden), vanuit de staat van onschuld de stap naar het kwaad gezet. (pg. 48)

Hiermee stemt nu de voorstellingswijze waarvan de Schrift zich bedient zeer goed overeen: Hij schetst de oorsprong van het kwaad namelijk als de aanvang ervan in de menselijke soort. Hij evoceert die oorsprong immers in een verhaal waarin wat overeenkomstig de natuur de zaak (zonder acht te slaan op de tijd als conditie) als het eerste moet worden gedacht, als het eerste in de orde van de tijd verschijnt. Volgens de Schrift vangt het kwaad niet aan bij een daaraan ten grondslag liggende hang naar het kwaad. Nee, de toestand van de mensheid voorafgaand aan elke hang naar het kwaad wordt echter de staat van onschuld genoemd. (pg. 48-49) (…)

Maar waar het kwaad dan vandaan komt, als de mens van nature niet slecht is, maar in vrijheid handelend wezen, is ook voor Kant een raadsel.

In zijn historiserende verhaaltrant brengt de Schrift deze onbegrijpelijkheid als volgt tot uitdrukking en bepaalt Hij tegelijk de kwaadaardigheid van onze soort als volgt nader: Hij situeert het kwaad weliswaar bij de aanvang van de wereld, maar nog niet in de mens, maar in een geest die oorspronkelijk een meer verheven bestemming had. Op die manier wordt de eerste aanvang van alle kwaad voorgesteld als voor ons onbegrijpelijk (want waar komt het kwaad bij deze geest vandaan?), terwijl de mens daarentegen wordt voorgesteld als enkel door verleiding in het kwaad vervallen. De mens blijkt in de Schrift dus niet fundamenteel (i.e. zelfs in zijn eerste aanleg tot het goede) verdorven te zijn, maar nog vat baar voor verbetering – en dat in tegenstelling tot een in bekoring brengende geest, bij wie de verzoeking van het vlees niet in rekening kan worden gebracht om diens schuld te verzachten. Bij de mens, die ondanks zijn verdorven inborst altijd nog een goede wil heeft, rest er in de Schrift dus nog hoop op een terugkeer naar het goede waarvan hij is afgeweken. (pg. 51)

Ja, zegt de Doornse Catechismus anno 2011: Gods genade, dat wil zeggen Gods goede werking in ons en om ons heen, helpt ons hierbij. Daardoor kunnen wij dag aan dag leren om werkelijk als beelddragers van God te handelen. Op die manier kunnen wij groeien in geloof en kunnen we al onze krachten aanwenden om het goede te kiezen. (pg. 140)

Hoe het nu mogelijk is dat een van nature slecht mens van zichzelf een goed mens maakt, overstijgt volledig ons begripsvermogen. Hoe kan een slechte boom immers goede vruchten voortbrengen? We hebben hierboven echter moeten onderkennen dat een oorspronkelijk (in aanleg) goede boom slechte vruchten heeft voortgebracht; en wanneer men goed en wel bedenkt dat het kwaad uit de vrijheid voortkomt, dan is de val van goed naar kwaad niet begrijpelijker dan de wederopstanding uit het kwaad terug naar het goede. Men kan de mogelijkheid van zo'n wederopstanding dan ook niet aanvechten. Want ongeacht die val weerklinkt het gebod dat wij betere mensen moeten worden nog steeds onverminderd in onze ziel. Wij moeten daartoe dus ook in staat zijn, zelfs indien wat we kunnen doen op zichzelf ontoereikend zou zijn en wij ons daardoor enkel ontvankelijk zouden maken voor een voor ons ondoorgrondelijke bijstand van hogerhand. – Uiteraard moet men hierbij vooropstellen dat er een kiem tot het goede in al zijn zuiverheid is overgebleven, een kiem die niet vernietigd of verdorven kon worden. (pg.52)

En hierin kiest Kant voor de Heidelberger Catechismus, die de mens – onbekwaam tot enig goed – enkel door een wedergeboorte door de geest van God in staat tot het goede acht. Of zoals Kant het formuleert:

Dat kan niet door een geleidelijke hervorming gebeuren zolang het fundament van de maximes onzuiver blijft, maar moet bewerkstelligd worden door een revolutie in de gezindheid van de mens (door een overgang van die gezindheid naar het maxime van de heiligheid). Zo iemand kan enkel een nieuw mens worden door een soort van wedergeboorte, als werd hij nieuw geschapen (Johannes 3, 5; vergelijk met Genesis 1, 2), en door een verandering van inborst.

Wanneer de mens de bovenste grond van zijn maximes waardoor hij een slecht mens was, per eenmalig en onwrikbaar besluit omkeert (en zich daardoor bekleedt met de nieuwe mens), dan is hij wat het principe en de geestesgesteldheid betreft een subject dat voor het goede ontvankelijk is; enkel echter door zich voortdurend in te spannen en te evolueren is hij bovendien een goed mens. Hij kan met andere woorden de hoop koesteren dat hij zich (…) op de goede (zij het smalle) weg bevindt van een gestage progressie van het kwade naar het betere. In de ogen van diegene die de intelligibele grondslag van de inborst (van maximes van de willekeur) doorgrondt en dus de eenheid van deze oneindige progressie inziet,. d.i. in de ogen van God, betekent dit zoveel als werkelijk een goed (Hem welgevallig) mens zijn. In dit opzicht kan deze verandering als een revolutie worden beschouwd. (pg. 55)

Er is dus hoop voor de mens, maar zegt Kant, mits hij zich er zich met hart en ziel voor inzet. Morele opvoeding kan daarbij helpen, maar dan moet deze niet aanvangen bij de verbetering van de zeden, maar bij de verandering van de geestesgesteldheid en bij de vorming van een karakter – hoewel men gewoonlijk anders te werk gaat en ondeugden afzonderlijk bestrijdt, hun algemene wortel echter intact laat.

Want, zegt Kant, zelfs kinderen zijn in staat zelfs het kleinste spoor te ontdekken van een bijmengsel van onechte drijfveren: in dat geval verliest de handeling in hun ogen alle morele waarde. Deze aanleg tot het goede nu wordt nog het best gecultiveerd door zonder omwegen het voorbeeld aan te halen van mensen die (was hun overeenstemming met de wet betreft) goed zijn, en door leerlingen in de moraal de onzuiverheid te laten beoordelen van menig maxime dat uit de werkelijke drijfveren van hun handelingen voortkomt. Zo verandert deze aanleg geleidelijk aan in een geestesgesteldheid, en begint de plicht louter op zichzelf een belangrijke plaats in hun hart in te nemen. (pg. 56)

Maar bewondering leren hebben voor deugdzame handelingen, hoeveel opoffering ze ook gekost mogen hebben, is nog niet de juiste stemming die het gemoed van de leerling moet verwerven met het oog op het moreel goede.

Er is echter éen ding in onze ziel waarbij we niet kunnen ophouden het met de grootste bewondering te beschouwen wanneer we het op de juiste manier in ogenschouw nemen en dat is de oorspronkelijke morele aanleg in ons als zodanig.

nodig: aanschaf Doornse Catechismus van o.a. Aarnoud van der Deijl, Stephan de Jong, Anne Marijke Spijkerboer

Voor geintereseerden: De religie binnen de grenzen van de rede van I. Kant is via uitgeverij Boom te bestellen: www.uitgeverijboom.nl ISBN: 9789085069058 prijs € 34,50

Op woensdag 9 maart is het aswoensdag en dan begint in onze kerken de speciale tijd voor Pasen.We kennen er verschillende namen voor: veertigdagentijd, lijdenstijd, passietijd.

We volgen in onze lezingen Jezus' weg naar Jeruzalem tot naar Golgotha, volgen als het ware zijn lijdensweg. Omdat we Jezus lijden niet los kunnen zien van het leed dat op allerlei manieren ook nú door mensen wordt geleden, kan juist in deze tijd ons oog daarvoor gescherpt worden.

Voor deze tijd voor Pasen is er ook nog een andere naam, die vrijwel uit ons land verdwenen is: vastentijd. Misschien dat we deze naam nog in verband brengen met tradities in dit katholieke deel van Nederland. Na carnaval komt Aswoensdag en dan begint het vasten. Het meest horen we over vasten door de moslimgemeenschap in ons land, die hun Ramadan vieren.

Toch is het jammer dat we dit aspect in ons geloofsleven vergeten of verloren zijn. Een tijdje in een ander ritme leven door je bepaalde luxe te ontzeggen (minder snoepen, minder vlees eten) of juist extra tijd maken voor de mensen, die belangrijk zijn in ons leven. Misschien wel om te ontdekken dat je "verslaafder" bent dan jezelf denkt. Of om juist te ontdekken dat je best zonder kunt en wilt.

Vasten betekent in de eerste plaats: bewust worden wat je allemaal hebt en bezit, door proberen je levensstijl veertig dagen lang wat soberder te laten zijn. Vasten - iedereen zou het concreet voor zichzelf moeten invullen - in onze welvarende samenleving zou kunnen betekenen, dat we opnieuw ontdekken hoe ons leven in elkaar zit, wat ons bepaalt, wat ons zo "druk", zo "vol" maakt, dat we aan het éne, waar we zo naar verlangen, niet toekomen. Van mensen, die samen met anderen het vasten opnieuw hebben geleerd, horen we dat ze blij zijn met deze ervaring van het zonder kunnen, dat ze ruimte krijgen om meer te kunnen genieten en zich in ieder geval zeven weken sterker voelen.

Om die reden wijs ik ook op een initiatief van de jonge kerk. Elke woensdagmiddag van 17.30-18.00 is er in de veertig dagentijd een samenkomst in de Ursula-kapel, Voogdijstraat 24. In de begeleidende gele folder schrijven ze: Dat half uur is bedoeld om het vasten samen te vieren en elkaar te inspireren en elkaar nabij te zijn. De samenkomsten zijn sober, de 7-armige kandelaar wordt ontstoken, er is een korte zin ter overdenking, maar vooral is er stilte.

En wie wil vasten, kan dat doen door de 24 uur daarvoor, vanaf de dinsdagavond, zich iets te ontzeggen, of zich iets voor te nemen waar je doorgaans geen tijd voor hebt.

Maar! de voorgestelde dag vasten is geen voorwaarde om de samenkomst te bezoeken. En ook niet verplicht elke week.

Dit jaar wordt de Fancy Fair op 7 mei gehouden de zaterdag voor moederdag dus de gelegenheid om voor weinig veel te geven. Zoals elk jaar is de Fancy Fair op het plein en in het ontmoetingscentrum naast de kerk.

In verband met het ontbreken van opslagruimte vragen wij u geduld te hebben met het brengen van u overtollige goed te hergebruiken producten

U kan u goed te gebruiken spullen donderdag 5 mei en vrijdag 6 mei ‘s avonds brengen

Wat is goed

Boeken, zoveel mogelijk, de boeken die niet verkocht worden gaan naar de boekenmarkt van de VMK zodat de boeken daar een tweede mogelijk derde kans krijgen
LP’s, DVD’s, CD’s
Keukengerei wel goed schoon en zeker te hergebruiken.
Lederwaar,schoenen.
Speelgoed waar onder ook puzzels e.d.
Elektra, lampen, radio’s e.d. geen computers geen TV
Snuisterijen zoals kop en schotels glaswerk, schilderijen e.d.
Veiling hier voor zoeken wij bijzondere spullen ( zoals bij kunst en kitsch ) die per opbod verkocht kunnen worden

Wat nemen we zeker niet aan
Kleding,linnengoed,gordijnen, videobanden, pc’s, randapparatuur en meubels.

Wat is er te doen
U kan de wel bekende plantjes kopen
Kopen, van de door u zelf of andere ingeleverde spullen. zoals boeken, potten en pannen, service, goed glas en noem het maar op.
Het rad van fortuin zal er zeker weer zijn met diverse prijzen
Diverse soorten kaarten felicitatie e.d.
Loterij met bijna altijd prijs
En natuurlijk wordt er voor de inwendige mens gezorgd koffie thee gebak, broodjes in diverse soorten

De stichting kinderen van Umang is ook aanwezig voor toelichting op het project.

Wij gaan er vanuit dat u 7 mei een bezoek brengt aan de Fancy Fair zodat wij de opbrengst van dit evenement, over kunnen maken naar het project Umang de kinderboerderij in wording in India.

Inleveren spullen donderdag 5 mei van 19:00-20:30 en vrijdag 6 mei van 17:00-19:30
Locatie: Ontmoetingscentrum
Zegt het voort, zegt het voort.

Bel voor informatie:
Wilma en Klaas Jonker
0475-600902

Op zondagmiddag 3 april a.s. is er een concert van het koor voor nieuwe Nederlandse religieuze muziek onder leiding van Antoine Oomen
in de Ursulakapel. Het is een feestelijk programma ter gelegenheid van de 40 jarige samenwerking van Antoine Oomen met Huub Oosterhuis.

Het koor verzorgt een feestelijk programma met 25 van de bekendste compositie en er is volop gelegenheid om mee te zingen.
Vanaf 1530 uur is de kapel open en staat de koffie klaar, concert van 16.00 uur tot 17.30 uur. Entree €10,- inclusief liederenbundel.
Adres: Ursulakapel, Voogdijstraat 44 in Roermond.

U kunt reserveren door een e-mail te sturen naar concertoosterhuis-oomen@hotmail.com of telefonisch bij Léon Huybregts tel. 0475-324426, mobiel 06-14048970 met vermelding van uw naam en adres.

2de avond maandag 7 februari aanvang 20.00 uur
3de avond maandag 28 februari aanvang 20.00 uur

Ik was verrast door de grote belangstelling voor deze kring, en ben blij dat er zoveel mensen geïnteresseerd in de grote vragen van gelooff en leven.
We hebben een begin gemaakt met het lezen Doornse Catechismus. Oude vragen, nieuwe antwoorden. In dit losjes geschreven boek beantwoordt een tiental dominees uit het midden van onze kerk in totaal 52 vragen bij de apostolische geloofsbelijdenis. Bestaat God? Is hij dezelfde als Allah? Wat zijn engelen? Is de mens goed of slecht? Wat gebeurt er na de dood? - Elke vraag krijgt zowel een theologisch als een spiritueel antwoord....
Of het inderdaad een prikkelend nieuw geloofskompas is, zoals op de site vermeld staat, valt te bezien.
Maar dit alles aangevuld met gedachtes uit het nieuw in het nederlands vertaalde werk van de grote filosoof Immanuel Kant: De religie binnen de grenzen van de rede uit 1793. Religie sluit volgens Kant aan bij een behoefte die vanuit de moraal ontstaat. Kant denkt na over de vraag welke godsdiensten "redelijke religies" zijn. Zeer actueel is zijn reflectie over het "radicale kwaad" in de menselijke natuur, hoe het goede daarover kan zegevieren en de rol die religie daarbij kan spelen.

opgave en informatie: bij Gerard Rinsma:
gerard.rinsma@hetnet.nl
of via Johan Warringa tel. 691327 johanwarringa@hetnet.nl
nodig: aanschaf Doornse Catechismus
van o.a. Aarnoud van der Deijl, Stephan de Jong, Anne Marijke Spijkerboer
ook te bestellen via www.bol.com ISBN10 9043517461 prijs: € 14,90
Voor geintereseerden: De religie binnen de grenzen van de rede van I. Kant
is via uitgeverij Boom te bestellen: www.uitgeverijboom.nl ISBN: 9789085069058
prijs € 34,50

In de maand december hebben de meeste ouders met kinderen van 4-12 jaar bezoek gehad van hun contactpersoon of iemand van de werkgroep: gemeente met hart voor kinderen. Inmiddels hebben we meer dan dertig verslagjes ontvangen, die de werkgroep nu allemaal gaat lezen en om daaruit een rode draad te halen. Wat heeft de ouders en hun kinderen motiveert om de kerkdienst te (blijven) bezoeken en ook, wat daar van onze kant (d.w.z. de kerk) in heeft geholpen en gestimuleerd. De samenvatting moet resulteren in een projectvoorstel, dat we daarna willen gaan uitproberen. We houden u op de hoogte en bedanken bij deze alle contactpersonen, die aan de bezoeken hebben meegewerkt.

Gerard Rinsma

Op dit moment verblijft mevr. Anita Bakker nog steeds op de PAAz-afdeling van het ziekenhuis. Halverwege de repetities van de kerstmusical en ook die van de cantorij moest ze plotseling worden opgenomen. We zijn blij dat er tekenen van vooruitgang zijn te bespeuren, en wensen haar en haar man Michiel veel sterkte en geduld toe. En we vinden het geweldig dat mevrouw Bep Storm Anita tijdens haar ziekte als cantrix heeft willen vervangen. Langs deze weg bedankt en Anita van harte beterschap gewenst.

Gerard Rinsma

Op zondag 12 september 2010 zijn in het liturgisch centrum van de Minderbroederskerk de nieuwe meubels, antependia en stola`s in gebruik genomen.
De tafel van dienst die vele tien tallen jaren dienst heeft gedaan, heeft een gedaante wisseling ondergaan. De bestaande tafel is hoger gemaakt, er is een nieuw blad opgekomen en is kleiner gemaakt. In verband met het multifunctioneel gebruik van de tafel zijn er wieltjes aangebracht zodat deze makkelijk verrijdbaar is. Bij diensten op zondag blijft de tafel staan waar hij altijd heeft gestaan; bij de avondmaalsviering komt de tafel voor het kruis te staan.

De oude lezenaar is vervangen door een nieuwe lezenaar met daarop aangebracht een nieuwe microfoon. Aan de voor- en de zijkanten van de lezenaar is hetzelfde profiel aangebracht zoals ook op de voorkant van de ouderlingen- en diakenbanken. Op de voorkant van de lezenaar zijn de hebreeuwse tekens van de tien geboden aangebracht.

Op de tafel van dienst ligt de oude statenbijbel, op het nieuwe antependium, geopend met de tekst naar de gemeente toe met aan weerszijde een kaars in een standaard van hetzelfde materiaal als de standaard waarin de paaskaars staat.

Alleen tijdens het avondmaal zal het avondmaalsstel op de tafel staan.

De bloemen voor de zieken als groet van de gemeente worden ook niet meer op de tafel geplaatst maar worden op een afzonderlijke voorziening geplaatst.

Door deze invulling, de kaarsenstandaards naast de Bijbel, de nieuwe kaarsenstandaard voor de paaskaars, die al enige tijd in gebruik is, vormt dit samen met het doopvont één geheel.

In het koor komen verder geen tafels of stoelen te staan. De diaconie zal er voor zorgen, dat tijdens het avondmaal er voor de mensen, die niet lang kunnen staan, er een tafel met twee banken geplaatst worden. Ook zal er voor rolstoel gebruikers een voorziening gemaakt worden, zodat zij op het koor tussen de gemeenteleden het avondmaal kunnen vieren.

Op onderstaande foto’s ziet u hoe de ingebruik name heeft plaats gevonden.

Licht,
de duisternis in gedragen,
verdrijft niet alle duisternis,
maar vermindert wel haar macht.

Liefde,
de duisternis in gedragen,
verdrijft niet alle haat,
maar tast wel haar tanden aan.

Hoop,
de duisternis in gedragen,
verdrijft niet alle wanhoop,
maar ontmantelt haar wel.

Vrede,
de duisternis in gedragen,
verdrijft niet alle oorlog,
maar zet wel een andere toon.

Troost,
de duisternis in gedragen,
verdrijft niet alle verdriet,
maar verlicht het wel.

Verbondenheid,
de duisternis in gedragen,
verdrijft niet alle eenzaamheid,
maar verwarmt je wel.

In de maand januari starten we met de groothuisbezoeken. U hebt er vast al wel iets over gelezen in het winterwerkboekje. We willen komend seizoen spreken over het gebed, dat Jezus Christus zijn leerlingen heeft aangereikt om te bidden: het ‘Onze Vader’
We bidden het elke zondag in de kerk en misschien ook wel meerdere keren thuis,
maar wat denken en voelen we erbij? En wat vinden we belangrijk om te bidden?
Op deze avond gaan we lastige vragen zeker niet uit de weg: als we met bidden zijn gestopt; als we bedrogen zijn uitgekomen, als het ons hart niet meer raakt.
Met elkaar willen we in gesprek komen over de betekenis van het ‘onze vader’. Van wie had Jezus dat geleerd en waarom heeft hij juist dit gebed aan zijn leerlingen doorgegeven? Wellicht dat het ons kan helpen om met nieuwe ogen en met een nieuw hart dit oude gebed opnieuw te leren bidden.

Ook is er op deze avonden gelegenheid om van gedachte te wisselen over het rapport: spreken over God, dat in de november vergadering van onze is besproken. Vooral de gespreksvragen zijn een grote hulp om over de gesprekverlegenheid heen te komen
En tenslotte presenteren we u graag de eerste uitkomsten van de bezoekronde aan ouders van jonge kinderen en de uitkomsten van het groothuisbezoek van vorig jaar over de eredienst.

Ook wordt dit jaar opnieuw de mogelijkheid aangeboden om ofwel ’s avonds ofwel ’s morgens een groothuisbezoek bij te wonen.
Mochten de aangeboden data niet schikken, dan kunt u zich via uw contactpersoon opgeven voor een andere groothuisbezoekavond of -morgen.

namens de Pastorale Raad:

ds. Gerard Rinsma tel. 0475–325526
e-mail: gerard.rinsma@hetnet.nl

mevr. Heleen van Hemert tel. 0475-340571
secr. pastorale raad
e-mail: helenevanhemert@home.nl

Begintijd 21 januari 2011 15:00
Eindtijd 21 januari 2011 17:00
Als ieder jaar is ook de Oecumenelezing 2011 in de Geertekerk in Utrecht.

Spreker dit keer: James Kennedy. In zijn boek 'Een stad op de berg' gaat hij in op het publieke spreken van de kerk. Hem is gevraagd zijn wat protestantse uitwerking oecumenisch te verbreden. Komt hij dan tot dezelfde conclusies? Het Theologisch studentenkoor laat nieuwe vredesliederen horen. En de bezoekers zijn na afloop in de gelegenheid elkaar in het kader van het nieuwe jaar een zegenwens aan te reiken.

Opgave via rvk@raadvankerken.nl
Toegang 10,00 euro (studenten 5,00 euro).

Het is een bekend gegeven: alleen in stilstaand veroorzaakt een steen rimpels op het oppervlak. Zo beschouw ik ook alle ophef, die er ontstaan is over het boek van Klaas Hendrikse: geloven in een God die niet bestaat.

Daarom zou ik voor allen, die theologisch bij willen blijven, opnieuw een gesprekskring willen aanbieden over een theologisch boek. Aanvankelijk dacht ik aan het boek: Grundkurs Dogmatik; Nachdenken über Gottes Geschichte van mevr. Gunda Schneider-Flume. Maar omdat het Duits misschien toch een drempel vormt en de taal van het boek toch te theologisch is, stel ik voor om als leidraad voor de gesprekken een beter toegankelijk en pas verschenen boek te nemen. Mijn keus viel op het boek met de titel: Doornse Catechismus. Oude vragen, nieuwe antwoorden. In dit losjes geschreven boek beantwoordt een tiental dominees uit het midden van onze kerk in totaal 52 vragen bij de apostolische geloofsbelijdenis. Bestaat God? Is hij dezelfde als Allah? Wat zijn engelen? Is de mens goed of slecht? Wat gebeurt er na de dood? - Elke vraag krijgt zowel een theologisch als een spiritueel antwoord....

Of het inderdaad een prikkelend nieuw geloofskompas is, zoals op de site vermeld staat, valt te bezien. Maar als basis voor gesprek en aangevuld met gedachtes uit de Grundkurs Dogmatiek en het nieuw in het nederlands vertaalde werk van de grote filosoof Immanuel Kant: De religie binnen de grenzen van de rede uit 1793 zullen we zeker een viertal avonden kunnen vullen. Religie sluit volgens Kant aan bij een behoefte die vanuit de moraal ontstaat. Kant denkt na over de vraag welke godsdiensten "redelijke religies" zijn. Zeer actueel is zijn reflectie over het "radicale kwaad" in de menselijke natuur, hoe het goede daarover kan zegevieren en de rol die religie daarbij kan spelen.

Eerste bijeenkomst: maandag 10 januari; (dit is een week eerder dan in wwboekje vermeld!) in de consistorie van de kerk. Aanvang 20.00 uur.

opgave en informatie: bij Gerard Rinsma:
gerard.rinsma@hetnet.nl
of via Johan Warringa tel. 691327 johanwarringa@hetnet.nl
nodig: aanschaf Doorns Catechismus
van o.a. Aarnoud van der Deijl, Stephan de Jong, Anne Marijke Spijkerboer
ook te bestellen
via www.bol.com
ISBN10 9043517461
prijs: € 14,90
Voor geintereseerden: De religie binnen de grenzen van de rede van I. Kant
is via uitgeverij Boom te bestellen:
www.uitgeverijboom.nl
ISBN: 9789085069058
prijs € 34,50

Terugkomen van vakantie las ik in de kramt het verdrietige bericht van het overlijden van Esther de Boer. Dat ik hier in ons kerkblad aan haar aandacht schenk, is niet omdat zij getrouwd was met een zoon van ds. Jan Spoelstra, één van onze vroeger predikanten, ook niet omdat zij het nichtje was van de familie Gravesteijn, ook niet omdat wij vroeger studiegenoten waren in Amsterdam en later aspirant godsdientleraren in Haarlem. Nee, hoe verdrietig ik ook word, als ik aan haar denk en hoe verschrikkelijk haar familie, in het bijzonder haar man Jan en haar kinderen haar zullen missen, dat alles zou geen reden zijn om haar hier te gedenken. Maar misschien herinneren sommigen van ons nog haar lezing hier in Roermond op 6 oktober 2004, nu bijna zes jaar geleden. En misschien hebben sommigen één van haar boeken gelezen, of zijn er sommigen zoals ik, die door het baanbrekend werk van Esther de ogen zijn opengegaan. Want dankzij het wetenschappelijk werk van Esther hebben we in de kerk weer zicht gekregen op één van de belangrijkste apostels van het vroege christendom. Niet Paulus, niet Petrus, ook niet Johannes, maar een vrouw, die dichter bij Jezus stond dan al die andere leerlingen.

Dankzij het werk van Esther is onder het stof van eeuwen vrouwvijandige beeldvorming haar gezicht weer te voorschijn gekomen en haar rol in die begindagen van het christendom zichtbaar worden. Daarom zal Esther’s naam nationaal, maar vooral ook internationaal verbonden blijven met de naam van die allereerste apostel, die op die paasmorgen de anderen kwam berichten: ik heb de Heer gezien.

Dat laatste zou zij zelf beslist te veel lof vinden en voor zover ik haar ken, zou ze met zachte, maar besliste stem hebben gevraagd of het misschien ook iets minder kon, maar feit is dat zij het apocriefe evangelie van Maria uit het Koptisch heeft vertaald, verschillende publicaties over Maria Magdalena heeft geschreven en in 2002 in Kampen gepromoveerd is met het boek ‘The Gospel of Mary, beyond a Gnostic and a Biblical Mary Magdalene.’ Vorig jaar nog was zij in diezelfde stad benoemd tot universitair docent Nieuwe Testament.

Maar al spoedig daarna werd ze ziek. Aanvankelijk leek ze goed te herstellen zoals ze mij voor de vakantie door de telefoon liet weten. Haar stem klonk vertrouwd, alsof we elkaar gister nog gesproken hadden. Ze was vol goede moed en zeker wel geïnteresseerd in mijn paaspreek, waar ik graag haar mening over wilde. (daarover meer in een volgend nummer van Contact)

Met ingang van 1 september, zo las ik in de krant, zullen ook de winkels in de binnenstad van Roermond elke zondag open zijn. Want ‘de gemeente Roermond biedt aan alle ondernemers de mogelijkheid om elke zondag de deuren te openen. Een groot aantal ondernemers opent haar deuren 363 dagen per jaar’, zo lees ik op de site van het City Management.

Het zal duidelijk zijn dat ik niet sta te juichen bij zo’n besluit van de gemeenteraad. En de kleine ondernemers in de binnenstad waarschijnlijk ook niet. En u wellicht ook niet.

Maar alles van waarde, zo dichtte Lucebert eens, is weerloos. En voor mij geldt dat ook voor de zondagsrust. De stad, de mensen kunnen even opademen van het jachtige tempo van door de week. Geen muziek, die uit winkels schalt, geen vrachtauto’s, die diezelfde winkels bevoorraden, geen drukke menigte, die zich door de straten perst.

Ben ik ouderwets? Wil ik van Roermond een Staphorst maken? Nee, maar om dezelfde reden waarom wij in de natuur sommige gebieden tot beschermd natuurgebied maken, zo zou ik in de tijd óók beschermde tijdsgebieden wensen. Zoals het (nog) vanzelfsprekend is dat de nachtrust beschermd wordt door wettelijke bepalingen[1], zo had het eigenlijk ook met de zondagsrust moeten blijven. Want, zegt de Amerikaanse historicus James Kennedy, die op dit moment aan de Universiteit van Amsterdam geschiedenis doceert: ‘het is goed voor iedereen dat er af en toe minder economisch verkeer is. Dat je tijd hebt voor je vrienden en je gezin. In Nederland is dat rustmoment historisch gezien de zondag. Het is niet haalbaar dat anders in te richten.’[2]

Maar volgens Jac. Breugelman, fractievoorzitter van het CDA in de Roermondse gemeenteraad ‘moeten christenen in een seculiere samenleving ruimte laten voor wie meer koopzondagen wil. Het is christelijke politiek dat je respect hebt voor alles wat zich beweegt in de maatschappij.’[3]

Of de kleine winkelier en het gewone personeel daar ook onder vallen, heb ik nog niet kunnen merken. En evenmin van een teken van respect voor de zondagsrust.

Maar Breugelman heeft straks nog volop gelegenheid om zijn woorden van respect voor alles wat zich beweegt in de maatschappij in daden om te zetten.

Alleen moet Breugelman niet menen dat hij namens mij spreekt, als hij het over christenen heeft, die z.i. ruimte moeten laten voor wie meer koopzondagen wil. Als ik ruimte laat, dan aan het kwetsbare en het kostbare en het weerloze, maar niet aan het pure winstbejag van grote ondernemers en de ongebreidelde consumptiedrift van consumenten.

Gerard Rinsma

[1] In het wetboek van Strafrecht is het opzettelijk verstoren van de rust en het maken van rumoer of burengerucht, waardoor de nachtrust wordt verstoord, strafbaar gesteld.

[2] Nederlands Dagblad 9 febr. 2009

[3] idem

Ook dit jaar heb ik mevrouw Barel uit Grathem bereid gevonden om voor mij afspraken te maken voor deze bezoeken. En juist omdat mevrouw Barel de bezoeken aan oudere gemeenteleden voor mij afspreekt, heb ik haar gevraagd of zij dit in de zomermaanden ook wil doen voor een aantal andere bezoeken. Als u dus mevrouw Barel aan de lijn krijg, dan weet u al vast dat zij voor mij een bezoek wil afspreken.
Maar ook als u van uw kant met mij wilt kennismaken of een bezoek wilt afzeggen om wat voor reden ook, dan kunt u dat het beste via haar laten doen. Het telefoonnummer van mevrouw Barel is 0475 452665

De Minderbroederskerk is uiteindelijk vijfde is geworden in de strijd om de verkiezing tot “De Mooiste Kerk van Nederland”.

Zie voor meer informatie de mededelingen op de pagina van de stichting VMK. (in het linker menu "de kerk")

In het kader van de activiteiten die de leden van de Protestantse Gemeente Roermond hebben ontplooid om de Minderbroederskerk gekozen te krijgen tot “De Mooiste Kerk van Nederland”, is er zondag 17 mei na afloop van de kerkdienst een opname gemaakt van een speciaal aan deze verkiezing gewijd lied, dat door de leden van de gemeente onder leiding van haar voorganger, dominee Gerard Rinsma, ten gehore is gebracht.

Onderstaand kunt u het lied met de tekst downloaden. Ook enkele foto's en een videofragment van de opname van het lied kunt u downloaden.

Elke zondag weer, huppelen ze vrolijk naar de dominee, luisteren naar hem, draaien een beetje verlegen rond als hij ze iets vraagt, vechten om het kaarsje en gaan dan ‘met de moeder van…’