Over de diensten juni

Zondag 3 juni, Trinitatis

Ex 3,1-6
Ps 93
Joh 3,1-16
Johannes 3,1: Zo was er een farizeeër, een van de Joodse leiders,
met de naam Nikodemus.
Hij hoorde bij een groep, die groep weer bij een groep -
totdat hij in de nacht zijn eigen richting kiest,
en langsgaat bij die mens
die heel alleen blijft staan.
Een wonderlijk verschijnsel,
een vuur dat zomaar is?
Of is dat God, zo zeer relatie-zijn
dat hij geen ruggesteun meer nodig heeft,
zo boven elke groep
dat hij in elke groep zich vinden laat?

Zondag 10 juni, eerste na Trinitatis
Rechters 12,1-6
Ps 130
Marcus 3,20-35

Zondag 17 juni, tweede na Trinitatis

Ez 17,22-24
Ps 92
Mar 4,26-34
Psalm 92,15: Zij dragen nog vrucht als ze oud zijn.

Wat levert het nog op, een mensenleven?
Grijs of gekwetst, beperkt en uit de tijd,
kwetsbare oude bomen,
tere broze twijgen,
geen mens die zoekt naar vrucht
dus niemand vindt.
Het rijk van God is anders.
Waar geen boom meer stond
groeit nu een twijg die in Gods oog de kans biedt
op vrucht, op toekomst, voor een wereld vol.
God, help me dat te zien.

Zondag 24 juni, Eerste van de zomer

Job 30,15-26; 38,1
Ps 107,17-32
Mar 4,35-41
Job 30,15: Verschrikkingen storten zich over me uit.

Het kan nog zoveel lijken - het is een notendop,
een schip in volle storm,
een mens in woedend weer.
Nee geen verweer. Verzet is machteloos,
de handen leeg.
Niets kan, niets moet dan nog.
Is in dit lege niets, verschrikkelijk,
de plek waar God wil staan?
Moet het dan zó, mijn God?

Zondag 24 juni, Tweede van de zomer

Jes 3,25-4,6
Ps 119,9-16 (Ps 30)
Mar 5,22-43
Marcus 5,30: Wie heeft mij aangeraakt?

Geraakt, zacht, haast niet voelbaar -
het gaat door merg en been,
een steek tot in de ziel,
vol liefde, pijn, verlangen en verwachting.
Dit: leven op het diepst.
Zo lichtgeraakt bent u, o Heer,
een gave en een last,
zo brengt u leven weer tot bloei.
Raak aan en laat niet los.


OVER DE KERKDIENSTEN

ZONDAG 3 JUNI: 11.00 uur

DRIELANDENDIENST IN BRÜGGEN

Zoals we vier jaar geleden naar de Engelse legerbasis, drie jaar geleden naar Elmpt, twee jaar geleden naar Amern en vorig jaar naar Waldniel, zo zijn we dit jaar uitgenodigd om opnieuw naar de kerk van Brüggen te komen.
Samen met de Duitse partnergemeentes en die van de engelse basis Javelin Barracks.
Er is op dat zelfde tijdstip geen dienst in de Minderbroederkerk.
Iedereen is dus in de gelegenheid om deze dienst bij te wonen. En ik zou iedereen willen uitnodigen om aan daar gebruik van te maken. Want het belooft een bijzonder dienst te worden. Het thema van de dienst is: vreugde in de Heer
Er is voor de kinderen, die dat willen, een nevendienst tijdens de dienst, waaraan ook een Nederlandse kindernevendienstleidster zal meedoen. En er kan oppas voor de allerkleinsten geregeld worden. Na afloop is iedereen uitgenodigd voor gesprek en ontmoeting met Duitse en Engelse gemeenteleden en zijn we uitgenodigd voor de barbecue.

Voor wie geen vervoer heeft en toch graag deze dienst wil bijwonen en voor wie wel vervoer heeft en nog enkele plaatsen ter beschikking:
U kunt zich opgeven bij coördinator dhr. Evert Kramer, Breidberg 26 Melick.
Tel. 0475 527523
We verzamelen om 10.15 in Maasniel Julianalaan bij de Boerenbond
(t.o. Laurentius kerk), waarvandaan we vertrekken.

Het adres van de kerk is:
Alter Postweg 20, 41379 Brüggen
Tel. 00 49 2163 6091 een route beschrijving is via internet bijv. www.anwbrouteplanner.nl gemakkelijk te downloaden.

ZONDAG 3 JUNI: 17.00 uur Vesper

Vanwege de teruglopende belangstelling overweegt de kerkenraad of dit jaar deze vesper doorgang zal moeten vinden. Om dat ze daar op woensdag 23 mei een besluit over zal nemen, is dat te laat om in het kerkblad te vermelden.
Of deze vesper doorgang zal vinden, zal in ieder geval op zondag 27 juni afgekondigd worden en op internet te raadplegen zijn.

ZONDAG 17 JUNI OVERSTAPDIENST
Op zondag 17 juni verlaten de kindernevendienst om over te stappen naar de grote mensendienst en het Lucashuis. Deze dienst staat in het teken van hun overstap en vindt plaats in het Ontmoetingscentrum. Dit op verzoek van de jongeren van de jongerenkerk, die ons deze zondag uitnodigen om deel te nemen aan hun viering (zie informatie elders in dit blad)

Het thema is nog niet bekend, maar de opzet zal gelijk zijn aan die de jongeren in de jon¬gerenkerk volgen. Hun bijeenkomsten zijn gebaseerd op de uitgangspunten van de Tho¬mas Celebrations.(ook wel de Young Thomas diensten genoemd
Deze zijn:

1. De eigen geloofsbeleving van jonge mensen staat centraal.
2. Door middel van creatieve vormen wordt geprobeerd jongeren over hun eigen menin¬gen en ervaringen te later nadenken.
3. Het gaat in de vieringen vooral om het aanreiken van erva¬ringen,
die aansluiten bij het leven van jonge mensen.
4. De vieringen willen jonge mensen bekend maken met 'samen vieren'.
5. Laagdrempeligheid staat voorop. Ook een jongere die niet bekend is met kerkelijke taal en kerkelijke gebruiken moot begrijpen was er gebeurt.

Toch kennen deze vieringen een volgorde. Het begint met:
1. De opstap: een spel om elkaar te leren kennen
Daarna wordt er een kaars aangestoken. Vervolgens staan we stil bij de actualiteit (actu¬ele foto's, krantenberichten of fragmenten uit het journaal komen aan de orde; hierover wordt kort doorgepraat.)
Daarna volgt ruimte voor gebed. Bij elk gebed wordt een waxinelichtje aangestoken aan de grote kaars. Het is een moment om even stil te zijn.
Daarna wordt er uit de Bijbel gelezen: een gedeelte wordt gekozen, dat bij het thema past. Naar aanleiding van de schriftlezing is het de bedoeling om met elkaar in gesprek gaan.
Op grond van het thema en het gekozen gedeelte uit de Bijbel lanceert de begeleider en-kele uitdagende stellingen. Ieder kiest steeds voor één van de stellingen.
Aan het slot van de viering spreekt de begeleider of een van de deelnemers een kort ge-bed uit, dat betrekking heeft op het thema om te eindigen met de Zegenwens
De zegen is afgekeken van de Thomas Celebration. Daar wordt iedere viering besloten met de Irish blessing of een zegenwens, waarin deelnemers elkaar toezingen dat God ie¬dereen in zijn hand zal houden totdat ze elkaar weerzien.
Het belooft een bijzondere dienst te worden en tevens een unieke gelegenheid om in ge-sprek te komen met de jongeren van onze kerk. En ik ben ervan overtuigd dat jongeren onze aandacht en belangstelling zeer zeker op prijs zullen stellen.
En misschien, als de jongeren het goed vinden, komen Frits en Vera ook mee naar de dienst.

Over de diensten mei

Zondag 6 mei, 5e van Pasen

Deut 4,32-40, Ps 119,17-24, 1 Joh 3,18-24, Joh 15,1-8

1 Johannes 3,18 ... niet liefhebben met de mond,..., maar waarachtig, met daden.
Met daden, niets dan daden zorgt hij voor de ranken,
de wijnbouwer, de boer die om zijn planten geeft.
Geen woord te veel zegt hij, maar waar hij zijn moet is hij al.
Desnoods haalt hij zijn stekjes uit het duister weg,
trekt hij ze uit Egypte, brengt ze aan het licht,
en ent ze op de goede stam. Zo heeft hij lief.
God, u, die voor ons zorgt, de wijnboer zelf,
die zelfs de wijnstok zijn wilt die ons groeien laat,
help ons in liefde leven, delend van uw sap.

Zondag 13 mei, 6e van Pasen

Jes 45,15-19, Ps 33,12-22, 1 Joh 4,7-21, Joh 15,9-17
1 Johannes 4,10: ... om verzoening te brengen voor onze zonden.
Geen slaven, knechten meer, maar vrienden -
geen verre vreemden, door elkaar gevreesd,
maar mensen die een toekomst delen mogen,
zo breekt de Paastijd door.
Is dat niet vrucht van wat 'verzoening' heet?
Dat mensen uit hun eigen kromme lijn verlost , *
niet langer opgekruld in eigen wangedrag,
bemind zijn, en door God gekust,
gevraagd om deze dans met hem te wagen?
God, waar ik naar beneden buig, richt mij op u.

* Naar Augustinus: leven in zonde is 'esse incurvatus in se', een curve die in zichzelf gevangen zit.

Donderdag 17 mei, 40e Paasdag, Hemelvaart van de Heer

Ez 1,3-5a.26-28ª, Ps 47, Ef 4,1-13, Luc 24,49-53

Efeziërs 4,10 Hij die is afgedaald is dezelfde als hij die opsteeg, tot boven de hemelsferen, om alles met zijn aanwezigheid te vullen.
Álles gevuld met zijn aanwezigheid?
De stenen en de stad, de mijnen en de zee,
de toppen van de bergen, en dat wat men noemt:
de hemelsferen, overal de glans van Hem?
Maar als hij overal is, zegt dat dan nog iets?
Die ene plek apart, dat ene ogenblik
waar het op aankomt, dat de adem stokt,
de mensen bang zijn voor wat komt?
Is 'alles' niet te veel voor ons begrip?
Heer, als u opvaart, heengaat om te blijven,
verlaat dan niet wie klein is, en zichzelf vergeten waant.

Zondag 20 mei, 7e van Pasen

Ex 19,1-11, Ps 68,1-14, 1 Joh 5,9-15, Joh 17,14-26
1 Johannes 5,15 ...weten we ook dat we alles al hebben gekregen wat we hem gevraagd hebben.
Dat wat je vroeg, dat stond er al.
Je bad, maar vooraf was je al gehoord.
Je dacht nog na, maar wie jou kende dacht al voor je uit,
en stralend gaf ze jou waar je nog niet om vroeg.
Is dat niet liefhebben, geliefd zijn, minnen,
dáár zijn, dáár leven, hart en ziel vereend,
waar niemand storen kan, waar vrede heerst,
waar zegen zich verdeelt en groeit, van dag tot dag?
God, Één bent u, verenig ons met u,
zodat ons bidden, vragen, zoeken
met wie u bent voor ons zal samenvallen.

Zondag 27 mei, 50e Paasdag, Pinksteren

Gen 11,1-9, Ps 104,25-34, Hand 2,1-24, Joh 14,8-17
Psalm 104,30
Zend uw adem en zij worden geschapen, zo geeft u de aarde een nieuw gelaat.
Gods Geest waait mensen uit elkaar,
hun taal, hun tong verdeelt zich, gaat de aarde rond,
zodat ze hier komen, en daar,
zodat ze overal Gods gaven vinden.
Een nieuw gelaat, een nieuwe schepping,
de adem Gods brengt leven wereldwijd.
Zodat, nu mensen samenkomen, hier, in deze stad,
op Sions berg, die talen elkaar iets te bieden hebben,
en iets te krijgen, nieuwe tekst, iets over God
die dood wil breken en de stem verstaat
van wie bij mensen niets te zeggen heeft.
God, maak mij hoorder van die vreemde taal!
OVER DE KERKDIENSTEN

DODENHERDENKING 4 MEI

Evenals voorgaande jaren is er op deze dag een bijeenkomst in de Minderbroederskerk. Onder auspiciën van de “Stichting jaarlijkse herdenking gevallenen 1940-1945 Roer¬mond” vindt op vrijdag 4 mei, voorafgaand aan de herdenkingsbijeenkomst bij het Lim¬burgs verzetsmonument op het Zwartbroekplein om 18.30 uur een herdenkingsconcert plaats in de Minderbroederskerk, door het Roermonds Orkest “De Symphonie”.
Daarna begint om 19.30 de herdenkingsbijeenkomst bij het Limburgs verzetsmonument op het Zwartbroekplein en volgt om 20.00 uur twee minuten stilte om degenen te geden¬ken, de met hun leven voor onze vrijheid hebben betaald.

DOOP- EN HUWELIJKSDIENST ZONDAG 6 MEI

Op zondag 6 mei zal het huwelijk van John Leatomu en Marli Leatomu-Wolters uit Roermond ingezegend worden. De huwelijksdienst begint aansluitend aan de reguliere kerkdienst om twaalf uur.
Daarvóór in de ‘gewone’ kerkdienst zullen hun beide kinderen Noa en Loulou gedoopt worden. We hopen dat het feestelijke diensten zullen worden, waarbij ook andere veel kinderen aanwezig zullen mogen zijn.
En andere doopouders zijn van harte uitgenodigd om zich bij hen aan te sluiten.

En omdat het de eerste zondag van de maand zal volgens voorstel van de werkgroep gemeente met hart voor kinderen mee de dienst mee door ouders en hun kinderen worden voorbereid. Hun bijdrage kan groot zijn, maar ook bescheiden.

Gerard Rinsma

Over de diensten april

Zondag 1 april, 6e van de 40 dagen
Mar 11,1-11 (Joh 12,1-24)
Ps 118,1-2.19-29
Jes 50,4-7 (Jes 52,12-53,12)
Ps 73,13-20
Fil 2,5-11
Mar 14,1-15,47
Jesaja 50,4: God, de HEER, gaf mij een vaardige tong, waarmee ik de moedeloze kan opbeuren.

De tong, vandaag, roept luid 'Hosanna',
zingt Gode toe, prijst hem de hemel in.
De tong, al evenzeer, maakt zijn naam klein,
en eist zijn dood.
Waarom kan ze niet zwijgen? Stil zijn,
nu even niets meer zeggen, is dat beter, soms?
Of zien of er dan toch wel wat gezegd kan zijn,
dat optilt, groot maakt, hart en moed versterkt?
God, help me zwijgen, help me spreken,
geef gij mijn tong die vaardigheid.


5 april, Witte Donderdag
Ex 12,1-20
Ps 81
Joh 13,1-15
Joh 14,15-31
Psalm 81,17 Ja, jou zou ik spijzigen met honing uit de rots.

Uit de sterke komt zoetheid voort,
uit de steen komt het zachte dat streelt,
dat geurt naar een voorjaar vol bloesem.
Zo, steeds weer opnieuw als een raadsel,
breekt uit de hardheid van heden
de zachtheid van uw geduld,
van uw weg, uw pad met de mensen.
Zo opent de weg door de nacht,
daar waar mensen de lofzang zingen,
en waar Jezus zijn kleed aflegt.
God, help me te gaan in de nacht.


6 april, Goede Vrijdag
Ex 12,(1)21-28
Hos 6,1-6 (Jes 52,13-53,12)
Ps 22
Heb 9,11-15
Joh 18,1-19,42
Psalm 22,2: U blijft ver weg en redt mij niet,

ook al schreeuw ik het uit.
Een zwarte vlek; verloren in de tijd.
Geen mens die hem hier ziet zoals hij zelf de tijd ervaart.
Niets dan een nare droom. Niemand nabij,
de stilte ademt dood, rumoer klinkt naar geweld,
gepraat is loos en vaag, en wat men zingt is strijd.
Alleen de psalm blijft over, dan.
God, u bent zo ver heen,
God, hij is zelf zo ver van alles wat nog leeft.
Als dit al 'dood' is: weg te zijn, voor niemand nog een mens,
waar bent u dan, dat uur?

7,8 april, Paaswake
Gen 1,1-2,3
Ps 33,6-9
Mar 16,1-8
Psalm 33,7 Hij verzamelt het zeewater en sluit het in,

hij bergt de oceanen in schatkamers weg.
Verzamelen is vasthouden,
een schat bewaren die je niet kwijt wilt.
Maar vasthouden, dat lukt niet lang,
het water vloeit voorbij, het leven loopt gauw weg.
Of houdt God in een grote schaal,
twee open, wijde handen,
het water van het leven op, en tilt het aan het licht,
zo, dat het stroomt en toch niet meer verloren gaat?
Verstaat u, God, de kunst om toch te schenken
als onze beker droog is komen staan?


8 april, 1e van Pasen
Jes 25,6-9
Ps 118,15-24
Kol 3,1-4
Joh 20,1-18
Jesaja 25,7: vernietigt hij ... de sluier waarmee alle volken omhuld zijn.

Daar liggen dan de doeken.
Als sluiers die het leven en de dood verdelen,
dit hier, dat daar, en niemand die daarover twist.
Die grens is onuitroeibaar, onbetwist.
Maar nu: sluiers, vaarwel, weg met het waas,
het leven is te sterk voor grenzen?
God, in een klein detail blijkt uw geloof
in toekomst, in wat mensen zijn,
ten diepste grenzenloos, ontsluierd en door u onthult.
Onthul ons zo uw leven. Ga ons voor.


15 april, 2e van Pasen
Jes 26,1-13
Ps 111 (Ps 133)
1 Joh 5,1-6
Joh 20,(19)24-31
Jesaja 26,13: ... maar alleen uw naam zullen wij prijzen.

Mijn Heer, mijn God, gij koning van 't heelal,
als ik hier sta, met lege handen, en een leeg verstand,
niet wetend wat te denken van wat is gebeurd -
help me dan zien: de poort die u ontsloot,
laat me dan horen: mensen die in vrijheid zingen,
doe me dan ruiken: geur van leven,
morgen die ontwaakt,
en kansen die gegeven zijn aan wie verloren liep.
Als ik hier sta, een wereld achter me,
laten uw wonden dan mijn heelheid zijn,
u, Kyrie, mijn gloria. Uw naam zij lof en prijs!

22 april, 3e van Pasen
Mi 4,1-5
Ps 98 (Ps 4)
1 Joh 1,1-7
Joh 21,15-24
Micha 4,4: ... door niemand opgeschrikt.

Hij weet niet waar hij heen zal gaan,
ze zullen met hem doen, hem leiden op een weg die hij niet kiest.
Wég van de berg waar volken samenkomen
zal Petrus gaan, naar waar een keizer troont,
naar waar het woord van vissers niet echt telt.
Schrik van rondom en schrik van binnen,
radeloos, reddeloos verloren?
Of blijft hij ademen, en leven op de Geest,
de liefde Gods?
Heer, opgeschrikt en toch in vrede -
help me zo leven, opgestaan voorgoed.

Zondag 29 april, 4e van Pasen

Ez 34,1-10,
Ps 65,
1 Joh 3,1-8,
Joh 10,11-16

Johannes 10,16 Dan zal er één kudde zijn met één herder.
Als er één herder is, één kudde,
zijn anderen overbodig.
Geen mens meer die de plaats van God inneemt,
geen herder die de schapen voor zichzelf behoudt,
geen schaap dat dwaalt zonder dat iemand naar haar zoekt.
Is dat de clou? Geen mens een mens tot steun?
Of is die eenheid nu juist, dat die ene herder
zich deelt, zich uitdeelt, zodat schapen herder zijn,
dat schapen voor elkaar de beste weide zoeken,
dat herders voor elkaar een broeder, zuster zijn?
God, hoedt ons zo, en maak ons zo tot hoeders.

OVER DE KERKDIENSTEN

40DAGEN TIJD

We vervolgen de eerste twee zondagen het veertigdagenproject rond de profeet Ezechiël en Jezus. Tegen de stroom in (zie elders in dit blad). En elke keer zullen we samen het veertigdagenlied zingen, dat bij het project hoort.
ZEVEN WEKEN STERKER

Elke woensdagmiddag van 17.30-18.00 is er in de veertig dagentijd een samenkomst in de Ursula-kapel, Voogdij¬straat 24. In de begeleidende gele folder schrijven ze: Dat half uur is bedoeld om het vasten samen te vieren en elkaar te inspireren en elkaar nabij te zijn. De samenkomsten zijn sober, de 7-armige kandelaar wordt ontstoken, er is een korte zin ter overdenking, maar vooral is er stilte.
En wie wil vasten, kan dat doen door de 24 uur daarvoor, vanaf de dinsdagavond, zich iets te ontzeggen, of zich iets voor te nemen waar je doorgaans geen tijd voor hebt.
Maar! de voorgestelde dag vasten is geen voorwaarde om de samenkomst te bezoeken. En ook niet verplicht elke week.

OVER DE PAASCYCLUS
OVER DE OORSPRONG: HET BEGON OP EEN DONDERDAG

Wat in de kerken de `viering van de zondag' wordt genoemd begon op donderdag. De Witte Donderdag. Rond een tafel, ergens in Jeruzalem.
Samenkomen in een kerk is gehoor geven aan de opdracht die Jezus op die dag aan zijn leerlingen mee gaf: doet dit tot mijn gedachtenis. En 'dit' betekent volgens de evangelieverhalen en het getuigenis van Paulus (I Korintiërs 11 vers 23 tot 26): met dankzegging brood breken en delen en een beker met wijn rondgeven.
Een liturgisch model biedt het Nieuwe Testament ons dus niet. Het enige dat ons aangegeven wordt, is het verhaal over wat Je¬zus deed en wilde. Op een donderdag, aan een tafel met brood en wijn. Een uniek gebeuren.
De nacht van de overlevering, zo wordt in liturgische teksten het tijdstip genoemd waarop het begon. Een dubbelzinnige aanduiding. Het is de nacht waarover de overlevering vertelt (Paulus in I Korintiërs 11 vers 23: Zelf heb ik bij overlevering van de Heer ontvangen wat ik aan u weer overgeleverd heb...). En het is de nacht waarin Jezus zelf werd overgeleverd (in één adem: dat de Heer Jezus in de nacht waarin Hij werd overgele¬verd)
Wat is er op die avond gebeurd en wat betekende dat?
Het liep tegen Pasen. Jezus is in Jeruzalem om zijn Paasfeest te vieren, om zijn paasgang te volbrengen door de dood naar het leven.
Aan de vooravond was er een maaltijd. Theologen hebben een discussie gevoerd over de vraag of het een paasmaaltijd was (de jaarlijkse sedermaaltijd) of een vriendenmaal. Het probleem is namelijk dat de paasmaaltijd gehouden wordt op de vooravond van Pasen en dat het in het evangelie pas overmorgen Pasen wordt, op de Stille Zaterdag. Het 'laatste avondmaal' is een dag te vroeg.
Allerlei oplossingen zijn bedacht. Maar noch de probleemstel¬ling noch de mogelijke oplossingen doen er voor ons eigenlijke onderwerp iets toe. Het ritueel waar het om gaat is bij de paas¬maaltijd niet anders dan bij de maaltijd op de sabbat of bij an¬dere gelegenheden. En zeker is in elk geval dat Pasen (het Pasen van Israël en Jezus' Pasen) de grote achtergrond vormt voor wat er in die nacht van de overlevering gebeurde. We doen of het inderdaad een paasmaaltijd was. En we volgen één van de tradities. Er zijn er vier en ze verschillen hier en daar van elkaar: Marcus, Matteüs, Lucas, Paulus in 1 Korintiërs 11. Johannes staat hier terzijde, hij vermeldt alleen de maaltijd (Johannes 13 vers 2) en vertelt andere dingen. Hier kiezen we voor Lucas, die het gebeuren het dichtst brengt bij de joodse oorsprong.
Ze zijn binnengekomen (in Jeruzalem kunnen ze ons de kamer nog aanwijzen). Naar een oud gebruik wordt er water uitgego¬ten over de handen van de huisvader, de voorganger, de koning van het feest. Wat alleen Johannes vertelt, is dat op dit feest de koning de zaak omkeert: niet over zijn handen laat hij het wa¬ter uitgieten, maar de voeten van zijn leerlingen worden door hem gewassen. Het hele evangelie in een gebaar: de koning die knecht wordt, de meeste die de minste is. Wat heeft Lucas daarvan geweten als hij Jezus laat zeggen: Wie is de eerste: die aanligt of die dient? Is het met die aanligt? Maar ik ben in uw midden als dienaar (22 vers 27). De tafel staat gedekt. Men gaat zitten, Jezus aan het hoofd. Zitten? Vroeger was het staan, nu is het aanliggen geworden.
Eén plaats is er open: de stoel voor Elia. Straks zal er nog een open plaats zijn: die van Judas. Jezus spreekt het openingswoord: Ik heb vurig verlangd om met u dit Pascha te eten voor ik lijd. Want ik zeg u dat ik het voorzeker niet meer eten zal voordat het vervuld is in het Ko¬ninkrijk van God. Woorden die aangeven hoeveel betekenis Je-zus hecht aan wat er in die nacht van de overlevering gebeurt. Het is de onthulling van zijn eigen geheim. Voordat de eigenlijke maaltijd begint, vinden er nog andere handelingen plaats. De eerste beker wordt opgeheven en rond¬gegeven voor de vrijheidsdronk. Dat is de beker die alleen bij Lucas vermeld wordt en waarbij Jezus zegt: Neemt deze en laat hem bij u rondgaan. Want ik zeg u: ik zal van nu aan voorzeker niet van de vrucht van de wijnstok drinken voordat het Konink¬rijk van God gekomen is (22 vers 17 en 18). Dan zijn er de voorspijzen: groen kruid en bitter kruid. Teken van een nieuwe lente en herinnering aan de bittere smaak van de slavernij van weleer. Men neemt wat uit de schotel en doopt het in een saus. Daar refereert Matteüs aan als hij vertelt dat Je¬zus zegt: Die zijn hand met mij in de schotel heeft gedoopt, die zal mij overleveren (Matteüs 26 vers 23). Inderdaad, het bittere kruid.
Verder zijn er de drie matses, herinnerend aan het ongezuurde brood van de nacht waarin de exodus begon. Ze worden onder een kleed vandaan gehaald en opgeheven. En er wordt gezegd: Zie, dit is het brood der ellende dat onze vaderen aten in Egyp¬te. Wie honger heeft, mag binnenkomen en met ons eten. Wie dorstig is, mag komen en het paasmaal eten... Een uitnodiging die herinnert aan de dagen dat men zelf verging van de honger en de dorst.
Daarna volgt het paasverhaal. De jongste aan tafel stelt de vra¬gen: Waarom is deze nacht anders dan alle andere nachten? En waarom ongezuurd brood, bittere kruiden, allemaal aanliggen? De huisvader vertelt het verhaal. Er wordt over gepraat en er wordt bij gezongen. Lijnen worden doorgetrokken naar van¬daag. Dan wordt Psalm 114 gezongen (Toen Israël uit Egypte toog... ) en wordt de tweede beker opgeheven en rondgegeven.
Nu begint de eigenlijke maaltijd. En dan gebeurt datgene wat in het Nieuwe Testament vermeld wordt over de nacht van de overlevering. Het begint zoals op sabbat of bij andere feestelij¬ke gelegenheden. De huisvader neemt brood, spreekt de dank¬zegging uit: Gezegend zijt Gij, Heer onze God, Koning van het heelal, die het brood uit de aarde laat voortkomen..., breekt het brood en deelt er van uit.
Wat is de betekenis daarvan? Het opheffen van het brood en het uitspreken van de dankzegging is het tekengebaar van de toewijding aan God. En wie van dit brood eet, neemt daarmee deel aan deze dankzegging en toewijding en stelt zich mee ter beschikking.
Wat gebeurt er nu in de nacht van de overlevering? Terwijl Je¬zus het brood uitdeelt, zegt hij: Dit is mijn lichaam dat voor u gegeven wordt, doet dit tot mijn gedachtenis (Lucas 22 vers 19). Met andere woorden: wat morgen gebeurt is mijn dankzegging, mijn toewijding, aan God. Ik geef mij zelf als het brood van de toewijding, en het is voor jullie.
Daarna vindt de maaltijd plaats. Er wordt gewoon gegeten. Ge¬sprekken vinden plaats. Hier zelfs een twistgesprek, onvervalst. Ze vallen uit de toon van de liturgie en het oude liedje wordt ge¬zongen: Er ontstond onenigheid onder hen over de vraag wie van hen als de meeste moest gelden... (22 vers 24). Dan is de maaltijd afgelopen. De huisvader neemt de derde be¬ker, de beker der dankzegging. Na een inleidende dialoog wordt de beker opgeheven en vindt een langere dankzegging plaats, uitlopend op een gebed om ontferming over het volk Israël en de stad Jeruzalem. Dan gaat de beker rond. En ook op dit moment van dankzegging geeft Jezus een nieuwe vulling aan het gebaar. Terwijl hij de beker rondgeeft, zegt hij: Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed die voor u uitgegoten wordt (vers 20). Met andere woorden: wat morgen gebeurt is mijn dankzegging, mijn toewijding, aan God. Ik geef mij zelf als de wijn in de beker van het verbond, en het is voor jullie. Daarna gaat het allemaal weer verder volgens oude gebruiken. De lofpsalmen (Psalm 115 tot 118) worden gezongen. Een vier¬de beker wordt rondgegeven, een laatste zegening uitgespro¬ken. En men gaat uiteen.
Degenen die in de nacht van de overlevering aan tafel zaten, gaan naar de tuin van Gethsemane. Want het is de grote nacht, en er kan van alles gebeuren in de paasnacht. Zeker in de buurt van de Olijfberg vanwaar eenmaal de Messias zijn hoofdstad binnen zal trekken.

Dat alles gebeurde op die donderdag. Alles gewoon joods. Het bevrijdingsfeest van
Israël wordt gevierd, de daden van God worden in gedachtenis gebracht, God wordt gedankt bij brood en wijn.
Alleen wat er bij dat brood en die beker gebeurde, was nieuw. Iemand zegt: mijn lichaam, mijn bloed, mijn offer. En hij voegt er aan toe: doet dit tot mijn gedachtenis. Wat betekent dat?
Wezenlijk zijn twee dingen: de dankzegging aan God bij brood en beker en het eten en drinken. Woord en gebaar van toewij¬ding en het samen daaraan deelnemen. Die horen niet alleen bij de sedermaaltijd, maar bij elke (feestelijke) maaltijd. Jezus maakt brood en beker tot tekenen van zijn zelf-overgave aan de Vader: de dankzegging, de toewijding, het heiligen van de Naam (zo noemt Israël het sterven voor de zaak van God). Wie daarvan eet en drinkt, geeft te kennen: hij doet het voor ons, hij doet het voor ons. Het is zowel ontvangen als jezelf ge¬ven.
Doet dit tot mijn gedachtenis betekent niet: doet dit om mij te herdenken, doet dit als een herinnering aan mij, maar: doet dit om mij in jullie leven tot een levende werkelijkheid te maken. Het gaat niet om een eerbiedige herinnering, maar om de navol¬ging in dankbare toewijding. Het is jezelf in en met Christus ter beschikking stellen. Zo serieus is het. Een eetgemeenschap die eedgenootschap is.
Zo begon het op die donderdag, in de nacht van de overleve¬ring.
(uit W.R. van der Zee, Op de dag van het licht, pg. 11-21)

PAASCYCLUS

De Paascyclus begint op de donderdag avond en eindigt op de Paasmorgen. Omdat het één doorlopende dienst is, sluiten we de afzonderlijke diensten op Witte Donderdag en Goede Vrijdag en de Paaswake niet af met de gebruikelijke zegen, maar in plaats daarvan met een passend lied.

De dienst op Witte Donderdag ( 5 april 19.30 uur) is een dienst van Schrift en Tafel. Aan de vooravond van zijn dood en opstanding vierde Jezus met zijn discipelen de joodse pascha-maaltijd. (zie boven) Door de viering van deze maaltijd beleeft het joodse volk steeds weer opnieuw de bevrijding uit de slavernij van Egypte.

De dienst van Goede Vrijdag (6 april 19.30 uur) staat geheel in het teken van het lijden en sterven van Christus. We lezen het lijdensverhaal uit het Johannes-evangelie, afgewisseld met passende liederen. We luisteren ook naar een bewerking van het uit de achtste eeuw daterende 'Beklag Gods', waarin God vraagt waarom de mensheid Christus zo laat lijden en waarom nog steeds mensen elkaar onderdrukken en leed aandoen.

De Paaswake (zaterdag 7 april 20.30-21.30 uur; zondag 8 april 6.00-7.30 uur) beginnen we als de avond valt. We waken bij het graf en luisteren naar Bijbelverhalen over overwinning op het water (= dood): het scheppingsverhaal, waarbij het water van de oervloed moet wijken voor land, de doortocht van het volk Israël door de Schelfzee en andere verhalen uit de slavernij en uit de ballingschap. Zij plaatsen het door de dood heengaan van Jezus Christus in het grotere verband van Gods geschiedenis met zijn volk en met de hele mensheid. Tenslotte horen we het begin van het opstandingverhaal.
De viering van de paasnacht is een wake. Dat wil zeggen: een dienst die in de steeds dieper wordende duisternis wacht op de opstanding die bij het aanbreken van het licht wordt gevierd. Zo wachten we tot de nieuwe dag aanbreekt. In die duisternis van nacht en dood wordt de nieuwe paaskaars binnengedragen: Christus doorbreekt de duisternis met zijn licht. Vanaf de 3de eeuw werd er daarna gedoopt. Dat hing samen met Paulus' visie op de doop als een meesterven en -opstaan met de Heer (Romeinen 6). De viering van de opstanding vindt zijn hoogtepunt in de aankondiging dat het evangelie wordt gelezen en de maaltijd van de Heer wordt gevierd. Daarmee wordt de onverbrekelijke samenhang tussen Christus’ aanwezigheid in de Schrift én in brood en wijn tot uitdrukking gebracht.

Na afloop van de paaswake zijn wij allen uitgenodigd voor het paasontbijt in het Ontmoetingsgebouw.

Paaswake van ’s avonds tot in de vroege ochtend

Bij dit oude gebruik om de Paasnacht wakend door te vieren, is de dageraad het moment om uitbundig de opstanding van de Heer te vieren. Het ligt ook veel meer voor de hand:
beginnen niet alle paasverhalen met de mededeling van ‘vroeg in de morgen na de sabbat’. Hoe nieuw klinkt dan het bericht over de opstanding, als we zelf net zoals de vrouwen toen vroeg zijn opgestaan, het licht daadwerkelijk de nacht zien verdrijven en de zon door de ramen van de kerk zullen zien gaan schijnen en de nieuwe dag mogen begroeten met het grote nieuws: DE HEER IS WAARLIJK OPGESTAAN

Deze viering belooft voor een ieder die er aan deelneemt, een onvergetelijke belevenis te worden. Ook jongeren en kinderen zullen deze viering als heel bijzonder kunnen bleven.
Wij vragen u, jullie om deze dienst mogelijk te maken en het niet voorbij te laten gaan.
Het enige wat van allen, die het willen meemaken, gevraagd wordt, is om deze éne keer in het jaar vroeg op te staan. Het aansluitende paasontbijt zal om acht uur gereed zijn.
(opgave bij mevrouw Margriet Dumee of op de intekenlijst achter in de kerk)

Over de doopvernieuwing in de Paasnacht.
In de oude kerk kwamen in de Paasnacht (na een voorbereiding van veertigdagen) de catechumenen in witte kleren in de kerk en ontvingen de doop als teken van een ‘nieuw leven’. Later ontstond het gebruik dat ook degene die al eerder gedoopt waren hun doopbelofte vernieuwen. Wij willen daar ook in deze wake de gelegenheid toe geven
Of je nu als klein kind gedoopt bent of als volwassene, in beide gevallen kun je je afvragen: wat betekent dat voor mij (en niet alleen voor mijn ouders)? Hoe blijft de doop voor leven en geloven levend?
Maar ook als je op latere leeftijd als het ware de doop voor eigen verantwoordelijkheid genomen hebt (belijdenis, vormsel, Konfimation) , is het goed van tijd tot tijd nog eens nadrukkelijk stil te staan bij je geloofskeuze.
We doen dit tijdens de Paaswake in de vorm van een eenvoudige geloofsbelijdenis, waarop we samen met anderen en toch persoonblijk kunnen antwoorden. Verder maken we gebruik van een symbool dat ons helpt het eenmalige van doop- en belijdenis te actualiseren. Met name in de oosters orthodoxe kerken (Grieks, Syrisch- enz.) is deze herinnering aan de doop nog een levend gebruik. We nodigen dan iedereen die dat wil uit naar voren te komen. Wie komt, ontvangt met water een kruisteken op het voorhoofd met de woorden: “DE GEEST IS HET DIE LEVEND MAAKT”

De paaswake ziet er in grote lijnen zo uit:
• plaats nemen op de koorruimte
• aansteken van de paaskaars
• binnenbrengen van de paaskaars in de kerk
(behalve het kaarslicht van paaskaars
en de kleine kaarsjes, die iedereen vasthoudt,
brandt er verder geen licht in de kerk)
• doorgeven van het licht
• lof van het licht
• doopvernieuwing
• opstandingsevangelie
verwisselen van antipendia en stola,
binnenbrengen van bloemen,
doven van kleine kaarsen
(het is inmiddels licht geworden)
gereed maken van avondmaalstafel
• vieren van de maaltijd van de Heer
• wegzending
• zegen
• zingend naar buiten
• paasonbijt (ontmoetingscentrum)

Namens de liturgie werkgroep: Gerard Rinsma

Over de diensten maart

Zondag 4 maart, 2e van de 40 dagen
1 Kon 19,9-18
Ps 16
2 Petr 1,16-21
Mar 9,2-10
1 Koningen 19,11: 'Kom naar buiten,' zei de HEER, 'en treed hier op de berg voor mij aan.'
Weg uit je grot te gaan, je huis en haard,
je hut of je paleis, je kerk of heiligdom.
Weg uit het milde kunstlicht,
uit eigen rijk, je eigen goed en kwaad.
En dan hier staan, naakt, wit, in Gods domein,
de berg waar tranen en gejuich zijn opgegaan in eeuwigheid,
waar kracht van recht en liefde domineert -
en dan hier staan, een kind van God, een Mens.
God, is dat vloek of zegen?
Is dit: 'Heerlijkheid'?

Zondag 11 maart, 3e van de 40 dagen
Ex 20,1-17
Ps 19,8-15
Rom 7,14-25
Joh 2,13-22(25)
Johannes 2,25: en niemand hoefde hem iets over de mens te vertellen, want hij wist zelf wat er in een mens omgaat.
Wat in de mens zit komt er vanzelf uit.
Een oud verhaal. Je leest van moord en doodslag,
van overspel, van kwade woorden, een vertrouwensbreuk.
Met kunst- en vliegwerk blijft de tent nog staan,
met offers, heilig wisselgeld boet men
de schulden uit en zwijgt weer vrolijk verder.
Totdat er Één de hele santenkraam verstiert,
de tempel leegveegt van gemarchandeer.
Hoe verder nu? Vult hij de leegte in,
houdt hij ons mensen bij elkaar,
in naam van God?

Zondag 18 maart, 4e van de 40 dagen
Joz 4,19-5,1.10-12
Ps 122
Ef 2,4-10
Joh 6,(1)4-15
Jozua 5,12: Ze aten dat jaar van de opbrengst van de akkers van Kanaän.
Thuis zijn is eten van je eigen brood,
en met elkaar verdelen wat er is, in huis.
Thuis zijn is zorg en zekerheid die samengaan,
die steeds weer strijden om de eerste plaats.
Is gaan met God soms ook: Ver weg van huis
weer moeten vragen naar 'wat nu', man-na?
Een stap terug in de tijd, een zwerver zijn?
Of is dat juist een stap vooruit te doen:
te durven zitten in het gras, vertrouwen op wat komt?
God , laat me dan maar blij zijn,
levend van uw brood.

Zondag 25 maart, 5e van de 40 dagen
Jer 31,31-34
Ps 51
Heb 5,1-10
Joh 12,20-33
Johannes 12,32: Wanneer ik van de aarde omhooggeheven word, zal ik iedereen naar mij toe halen.'
Hoog opgetild, verheven boven wat krioelt op aarde?
Of juist: omhoog, tentoongesteld aan alles wat er leeft?
Van groot tot klein, ze kennen dan Gods naam,
van jong tot oud, ze weten dat de God van Israel
een weg met mensen gaat, te zien wil zijn voor wie op aarde leeft,
zich niet verstopt voor wat de mensen drijft.
Is dat de weg waarlangs hij mensen boeit, en naar zich toe haalt,
als speelbal van de macht, als schouwspel voor het volk?
Moet dit de weg echt zijn? En, God, hoe gaan wíj dan?


OVER DE KERKDIENSTEN
40DAGEN TIJD

Na carnaval begint op 22 februari (Aswoensdag) de veertigdagentijd in onze kerken. In de daaropvolgende zes zondagen volgt de kinderlevendienstleiding een veertigdagenproject
rond de profeet Ezechiël en Jezus. Tegen de stroom in (zie elders in dit blad). En elke keer zullen we samen het veertigdagenlied zingen, dat bij het project hoort.

Elke eerste zondag van de maand zal volgens voorstel van de werkgroep gemeente met hart voor kinderen mee door ouders en hun kinderen worden voorbereid. Hun bijdrage kan groot zijn, maar ook bescheiden.
Zondag 4 maart zal dat door de familie Norg gebeuren. Waarbij we aansluitend de maaltijd van de Heer zullen mogen vieren.

Over de diensten januari

Inmiddels hebben we al grote feestelijke diensten achter de rug. Het festival of lessons in de kapel in het Zand, met het schitterende koor Silhouet o.l.v. Hans Heikers, de drielandendienst met Con Amore, de kerstavonddienst (jammer alleen, dat de verstaanbaarheid die avond te wensen overliet) en de kerstmorgendienst en tot slot de oecumenische oudejaarsavonddienst. En natuurlijk

de KERSTMUSICAL Wachten op een ezel

We mochten dit keer een record aantal bezoekers verwelkomen: meer dan 200 mensen zijn die avond komen kijken. En mee door de inzet van alle spelers (wat een talenten!) en medewerkers werd het weer een heel bijzondere uitvoering.
Op deze plaats wil ik alle spelers en alle mensen voor en achter de schermen bedanken, die er voor hebben gezorgd dat de musical tot een succes kon worden.
De spelers en speelsters: Ulbert Hofstra, Anita Bakker, Claudia Dumee, Anne Kremer, Jan Bos, Sylvia Tuenter, Aart Dumee, Ellen Bosschaart;
de muzikanten: Bart Janissen Gerrit Kremer en Marcel Knoops
en verder allen die deze musical mogelijk hebben gemaakt: Marieke ter Horst, Esther Harinck, Bart & Jeroen Stienen, Mia Herlaar, Inge Brekelmans, Ferry Adams, Gerben Huberts en koster Hijmen Trompetter. En de voortreffelijk regie was ook dit jaar weer in handen van Diana Dumee geassisteerd door Margriet Dumee. Jullie allemaal reuze bedankt.
Voor wie de minimusical heeft gemist en het graag eens zou willen zien en/of terugzien, dan kunt u bij dhr. Jan Bos, tel. 318121 een DVD bestellen of via onze website naar de musical surfen.
Wel werden wij geschokt door het plotselinge overlijden van pater Gé Janssens, die daags het festival of lessons op 19 december door een verkeersongeval in Wittem om het leven kwam. Samen met hem leidde ik de oecumenische viering en sprak na afloop met hem over het net verschenen rapport van de cie. Deetman. Hij ging er onder gebukt evenals onder de sluiting van het klooster van kapel in ’t Zand. Door zijn plotseling weggerukt zijn komt de herinnering aan die viering in een verdrietig licht te staan in het besef dat hij er volgend jaar niet meer bij zal zijn.

OVER DE KERKDIENSTEN

Vooruitblikkend op de maand februari:
Zondag 5 februari is het zondag van het Werelddiakonaat Dit keer vraagt het werelddiakonaat van onze kerk aandacht voor een landbouwproject in Burkina Fasso. (zie informatie elders van de ZWO) Als deze ontbreekt, dan dit hieronder overnemen:
De klimaatverandering zorgt voor veel extra problemen in het noorden van Burkina Faso. Er is te weinig voedsel. Veel kinderen zijn ziek. ODE is al bijna 40 jaar werkzaam in Burkina Faso en geeft hulp aan de boeren. In vele tientallen dorpen heeft ODE de boeren weer hoop gegeven. Hun oogst is met een kwart verhoogd, dankzij het werk van deze professionele ontwikkelingsorganisatie. De komende drie jaar wil ODE projecten starten in 26 nieuwe dorpen. Het zijn grote gemeenschappen, in totaal wonen er 90.000 mensen.

ODE helpt deze boeren op weg met
• irrigatiesystemen en waterputten,
• zaaigoed en meststoffen,
• gezondheidszorg en het verkrijgen van microkredieten.

De collecte voor het werelddiaconaat op zondag 5 februari 2012 is o.a. bestemd voor dit werk in Burkina Faso. Er is een bedrag van € 30.000 nodig om het project van ODE te kunnen uitbreiden. U kunt uw bijdrage overmaken naar rekening 456, o.v.v. werelddiaconaat collecte februari.

Op zondag 26 februari, de eerste zondag in de 40dagentijd, zal mevrouw Ans van Ettikhoven het teken van de heilige doop mogen ontvangen. Een bijzondere gebeurtenis voor haar en haar gezin. Tegelijk zal dhr. Gerben Huberts in deze dienst worden gepresenteerd als contactpersoon voor het contact met de asielzoekers in het AZC Baexem.

VEERTIGDAGEN TIJD
Woensdag 22 februari is het Aswoensdag en dan begint in onze kerken de speciale tijd voor Pasen. We kennen er verschillende namen voor: veertigdagentijd, lijdenstijd, passietijd. We volgen in onze lezingen Jezus' weg naar Jeruzalem tot naar Golgotha, volgen als het ware zijn lijdensweg. Omdat we Jezus lijden niet los kunnen zien van het leed dat op allerlei manieren ook nú door mensen wordt geleden, kan juist in deze tijd ons oog daarvoor gescherpt worden.
Het Veertigdagentijdproject in deze Bonnefooi heeft de titel gekregen ’Lef doet leven'. Deze titel is gebaseerd op een `Loesje' poster (Leven is het meervoud van lef) en de bijbehorende lezingen uit de profeet Ezechiël getuigen van dat lef. Ezechiël heeft lef nodig om elke keer weer zijn boodschap over het voetlicht te brengen. Hij vindt weinig gehoor. Integendeel: hij roept veel weerstand op.
Ook Jezus heeft lef nodig om zijn boodschap voor het leven, zoals God het bedoelt, ten einde toe vol te houden. Je hebt lef nodig om je nek te durven uitsteken en je hebt lef nodig om er aan onderdoor te gaan. Maar door zijn lef wordt leven mogelijk.

Ezechiël en Jezus zijn de twee sporen die gevolgd wor¬den in deze Veertigdagentijd. Zij moeten tegen de stroom in roeien. Zij hebben het moeilijk. Ezechiël heeft de roeping om tegen de klippen op, de mensen te wijzen op hun manier van leven en Jezus wordt ook niet door iedereen gezien als degene die bij God hoort. Hij gaat eraan kapot, maar net als bij Ezechiël uit de top van de boom, uit een stekje, nieuw leven begint, zegt Jezus dat de graankorrel moet sterven om vrucht te kunnen dragen.

Gerard Rinsma

OVER DE LEZINGEN
5e van Epifanie, 5 februari

2 Koningen 4,18-21(22-31)32-37
Psalm 142
Marcus 1,29-39

Marcus 1,31: Hij ging naar haar toe, pakte haar hand vast en hielp haar overeind.

Van hand tot hand, van hart tot hart gaat kracht.
Waar hij, die om te dienen, om te zorgen komt.
zijn tegenbeeld ontdekt, te ziek om op te staan,
daar staat hij stil en knielt hij bij haar bed.
Zo is zijn weg, zo is het goede nieuws:
dat wie terzijde lag nu in het midden staat,
dat wie dat wil de hand kan reiken, kan aannemen,
kan leven als een mens, een man, een vrouw.
God, reikt u mij de hand? Help me om op te staan.

6e van Epifanie, 12 februari

2 Koningen 5,1-3(4-8)9-15b
Psalm 32
Marcus 1,40-45

2 Koningen 5,15: 'Ik wist wel dat er behalve in Israël in de hele wereld geen God is.'

Alleen in Israël en verder niet,
en daar dan ook alleen nog maar op vreemde plaatsen,
daar waar het eenzaam is,
daar waar die man van Nazareth zich terugtrekt,
alleen maar daar is er een kans op God.
Of niet? Verspreidt zich uit die vreemde eenzaamheid
een geur van reinheid, onbesmet bestaan,
vertrekt van hier een oud, goed nieuws,
en steekt het mensen aan?
´Geen-God´, help me een mens te zijn
die leeft, geheiligd in uw naam.

7e van Epifanie, 19 februari

Jesaja 43,18-25
Psalm 25,11-22
Marcus 2,1-12

Jesaja 43,20: De wilde dieren zullen mij eer bewijzen.

Wie kan nu iets met wilde dieren?
Ontembaar gaan ze slechts hun eigen weg,
ze volgen een patroon dat mensen vreemd is.
Patronen, regels, vastigheid,
een set van normen, waarden,
daar kan een mens niet zonder, toch?
Maar wilde dieren,
of ook deze mens, gevallen door het dak,
zijn onnavolgbaar anders.
Is dat de weg om eer aan God te geven,
getuige van zijn grenzenloze eigen weg?

Zondag 26 februari, 1e van de 40 dagen
Gen 9,8-17
Ps 25,1-10
1 Petr 3,18-22
Mar 1,12-15

Genesis 9,9.10: Hierbij sluit ik een verbond met jullie en met je nakomelingen, en met alle levende wezens die bij jullie zijn...
Daar zijn ze weer, de dieren voor de ark,
de wolf, de panter en de geit,
de duif, de havik en de bij met honingraat.
Hier zijn ze, in de wildernis,
ze waken voor hun Heer en vriend,
of waakt hij over hen?
En wat doet Satan hier, die oude slang?
Die mist zijn doel. Waar eenheid is,
waar heelheid leven samenvoegt,
daar wonen engelen,
loopt zijn weg op z'n eind.